Waarnemend burgemeester Aukje Treep bijna half jaar actief in Montfoort

‘Hier ontdek ik wat échte gemeenschap is’

“Hoe bent u burgemeester geworden? Want ik wil dat later ook worden.” Die vraag kreeg waarnemend burgemeester Aukje Treep onlangs van een klein meisje tijdens het defilé in Linschoten. Zelf had ze die droom vroeger niet. Toch staat ze inmiddels bijna een half jaar aan het roer van de gemeente Montfoort. En die eerste maanden zijn haar niet onberoerd gebleven. “Ik werd hier zó warm ontvangen”, vertelt ze.

Treep trad op 11 december aan als waarnemend burgemeester van de gemeente Montfoort, nadat Petra van Hartskamp haar functie had neergelegd. Inmiddels nadert ze de grens van een half jaar in functie. Een periode waarin ze vooral veel op pad was. “Ik heb eigenlijk meteen gezegd: nodig mij uit. Ik kom graag langs. Of je nou ondernemer bent, winkelier, agrariër of vereniging, dat maakt niet uit. Ik wil mensen ontmoeten.”

Volgens Treep werd daar volop gehoor aan gegeven. “Dat vond ik echt hartverwarmend. Mensen waren nieuwsgierig en wilden kennismaken. Zeker in die eerste honderd dagen ben ik vooral overal naartoe gegaan en dat doe ik nog steeds met veel plezier”

“Je hebt geen inwerkperiode”

Wie denkt dat een waarnemend burgemeester eerst rustig kan wennen aan de functie, heeft het mis, zegt Treep lachend. “Mensen vragen vaak: heb je dan een inwerkperiode? Nee dus. Het is gewoon meteen gáán.”

Dat snelle schakelen hoort volgens haar bij het burgemeestersambt. Zelf kwam ze vanuit de politiek in Soest, waar ze acht jaar wethouder was. Al wist ze toen al dat haar laatste termijn eraan kwam. “Ik wilde niet opnieuw meedoen aan de verkiezingen. Maar dan ga je natuurlijk nadenken: wat wil ik hierna?”

Het contact met mensen en het verbinden van partijen bleef haar trekken. “Toen dacht ik: als ik dat niet meer in de politiek wil doen, maar wel in het openbaar bestuur, dan moet ik het burgemeesterschap serieus gaan overwegen.”

Procedure voor nieuwe burgemeester duurt nog maanden

Treep benadrukt dat haar functie tijdelijk is. De gemeenteraad bepaalt uiteindelijk samen met de commissaris van de Koning hoe en wanneer de procedure voor een nieuwe kroonbenoemde burgemeester wordt gestart. “Zo’n procedure duurt echt maanden”, legt ze uit. “Tot die tijd ben ik er.”

Toch merkt ze dat inwoners inmiddels aan haar gehecht raken. “Mensen vragen ook wel eens: kun je niet blijven?” zegt ze lachend. “Maar uiteindelijk gaat de gemeenteraad daarover.” Of ze het zou overwegen als die vraag officieel op tafel zou komen? “Laat ik voor nu zeggen dat ik het enorm naar mijn zin heb”, zegt ze eerlijk.

“Hier voelt het echter”

Treep, die twintig jaar in Soest woont, merkt ze duidelijke verschillen met Montfoort. “Ik dacht altijd dat Soest een dorp was, met een hechte gemeenschap”, vertelt ze. “Maar hier ontdek ik opnieuw wat gemeenschap écht is.”

Vooral de betrokkenheid van inwoners maakt indruk op haar. Als voorbeeld noemt ze een recente bijeenkomst in het Sint Josephgebouw, waar tientallen organisaties zich presenteerden aan de gemeenteraad. “Er stonden 32 organisaties. Van SchuldHulpMaatje tot Dorpsplatform Linschoten. Allemaal kwamen ze vol trots vertellen wat ze doen.”

Volgens Treep zegt dat veel over Montfoort en Linschoten. “Mensen zijn hier ondernemend. Ze willen betekenis geven en zeggen: we gaan ervoor. Dat voelt hier veel sterker dan in grotere gemeenten.”

Nieuwe raad en veiligheidsdomein

Een belangrijk dossier in haar eerste maanden was de komst van de nieuwe gemeenteraad na de verkiezingen. “Daar zit echt veel werk in”, vertelt ze. “Trainingen, debattrainingen, integriteit. Dat vind ik ook ontzettend belangrijk.”

Daarnaast moest ze zich als burgemeester verdiepen in het veiligheidsdomein. “Dat was voor mij nieuw. Dus veel overleg met collega-burgemeesters, politie en hulpdiensten om daarin thuis te raken.” Ook de spreidingswet en mogelijke opvangvraagstukken spelen op de achtergrond mee. “Je moet voorbereid zijn op situaties zoals spoednoodopvang. Dat houdt mij wel bezig.”

Mondige inwoners

Treep merkt dat inwoners van Montfoort en Linschoten betrokken én mondig zijn, zeker als het gaat om onderwerpen als woningbouw of windmolens. Volgens haar is het juist belangrijk dat inwoners zich laten horen. “Mensen voelen zich sterk betrokken bij hun leefomgeving en spreken zich daar ook over uit”, zegt ze. “Dat hoort ook bij een betrokken gemeenschap.”

Tegelijkertijd ziet ze dat discussies op sociale media niet altijd het volledige beeld geven. “Op Facebook hoor je vaak de hardste stemmen. Die willen bepaalde doelgroepen liever niet in nieuw te bouwen woningen. Maar er zijn ook inwoners die vooral blij zijn dat er betaalbare woningen bijkomen, voor starters en statushouders. Alleen zie je die minder snel online.”

Volgens haar blijft het belangrijk om het hele verhaal te blijven vertellen. “Het percentage sociale woningbouw ligt hier op ongeveer zestien procent. Dat is niet zo hoog. We willen juist ook starters uit onze gemeente een kansen geven. Dat verhaal moeten we blijven uitleggen.”

“We gaan het gewoon doen”

Wat haar misschien nog wel het meest verbaast, is de mentaliteit van inwoners en ondernemers. “Ik hoor van veel mensen dat ze de samenwerking met de gemeente goed vinden”, vertelt Treep. “Mensen komen niet alleen met ideeën, ze voeren ze ook uit.”

Als voorbeeld noemt ze de Koersgroep Recreatie en Toerisme, die samen met ondernemers historische informatieborden in de binnenstad realiseerde. “Dan staan ondernemers gewoon op en zeggen: we gaan dit doen. Ze financieren het zelf en werken samen met de gemeente. Dat vind ik fantastisch.” Als inwoners later terugkijken op haar periode in Montfoort, hoopt ze vooral dat ze één ding onthouden. “Dat ze zeggen: ze was benaderbaar en stond midden in de samenleving.”