Voorlichtingsavond energietransitie druk bezocht

Ruim tachtig mensen waren afgekomen op de eerste voorlichtingsavond die door de gemeente Oudewater was georganiseerd in verband met de door de overheid gestelde doel om in 2050 van het gas af te zijn. Op de site van de Rijksoverheid staat daarover het volgende: ‘De Rijksoverheid wil de CO2-uitstoot verminderen door over te stappen op duurzame energie. Daarom kunt u vanaf 2050 in principe niet meer koken op gas of stoken op aardgas. Dan kan dit alleen nog met duurzame installaties.’

En als dat het streven is, moet er, zo werd ook in Oudewater geredeneerd nog heel wat gebeuren en laten we dus maar eens een begin maken. De avond werd beheerst door mensen die duidelijk weerstand tegen de plannen hadden, mensen die het idee gaven van ‘het zal mijn tijd wel duren’ en mensen die wel welwillend leken.

Marieke Lejeune opende als omgevingsmanager de avond en gaf na een korte inleiding het woord aan Vincent Bos, wethouder met o.a. energie in zijn pakket. Deze vertelde dat energietransitie eigenlijk van alle tijden is. “Pas in 1869 kwam hier in Oudewater de gasfabriek, die op kolen werd gestookt.” Hij liet weten dat het aardgas dat daarna kwam op een bepaald moment vervangen werd door gas van elders en we daardoor erg afhankelijk zijn geworden en aardgas ook het nadeel heeft dat het mede de oorzaak is van de opwarming van de aarde. “We moeten er over gaan denken hoe we zonder gas onze huizen warm gaan houden in de winter, en wellicht ook wel koel in de zomer. We weten nog niet wat er allemaal moet gebeuren, maar denken dat deze wijk - en hij doelde op de wijk Noort Syde - er een is die vrij snel van het gas af kan: hier staan allemaal goed geïsoleerde huizen. Uiteraard zijn er veel vragen, maar uiteindelijk moeten we naar een plan van aanpak.”

Vragen en opmerkingen

Lejeune liet weten dat er verspreid in de zaal allemaal medewerkers van de gemeente stonden om vragen op allerlei gebied omtrent deze kwestie te beantwoorden - het waren er zeker wel een stuk of tien - en dat ook Energie Oudewater was vertegenwoordigd door een aantal deskundigen op het gebied van energiebesparing. Bos en Lejeune dachten dat de belangstellenden naar de medewerkers zouden gaan, maar werden verrast door kritische vragen en opmerking: waar liggen de kansen?, hoe zit het met de netcongestie?, willen we dit wel?, wat gaat ons dit kosten? Bos: “Maar als we niets doen zijn we in 2050 nog op hetzelfde punt.”

De sfeer voelde enigszins gespannen. Sommigen vonden dit zo vervelend dat ze zelfs de zaal verlieten.

In een wat broeierige sfeer werd duidelijk gemaakt dat aan de plenaire bijeenkomst een einde was gekomen en dat de aanwezigen naar de vraagbakens werd verwezen. Daarnaast was duidelijk gemaakt dat Marieke Lejeune hier - we waren te gast in het Cultuurhuis - iedere vrijdagmorgen aanwezig zou zijn om vragen te beantwoorden, maar dat ze, na een telefoontje of mailtje ook op andere momenten zou kunnen komen. Of dat geruststellend was, blijft even de vraag.

Heel verschillende belevingen

Op de vraag hoe aanwezigen deze eerste bijeenkomst hadden ervaren werd heel wisselend gereageerd. De een noemde het chaotisch (’bij de voorlichting van Energie Oudewater een tijdje terug zat een duidelijk verhaal over de mogelijkheden), er waren mensen boos, andere verbijsterd. Het door de gemeente vertelde verhaal werd af en toe te weinig concreet genoemd - hoewel dat juist de insteek van de gemeente leek te zijn geweest: wij gaan het niet oplossen; jullie moeten zelf met ideeën komen. Weer een volgende zei dat er waarschijnlijk nog zoveel mogelijkheden binnen afzienbare tijd ontwikkeld zouden worden dat we daarop moesten wachten, waarop een gesprekspartner riposteerde dat er altijd wel nieuwe ontwikkelingen aan zouden komen, maar dat je niet steeds maar kon blijven afwachten. Een van de wijkbewoners had juist al veel zelf gedaan: 12 zonnepanelen, infraroodpanelen voor de verwarming en hij vertelde dat er nog veel meer alternatieve systemen waren, terwijl een volgende zich aangenaam verrast toonde door het participatietraject en de positieve insteek. Maar, ook via online berichten bleef het gonzen: ‘er is geen plan, geen technische onderbouwing, geen kostenplaatje, geen zekerheid over alternatieven, maar wél een harde boodschap: in 2037 moet Noort Syde van het gas af. Maar waar we nu in de praktijk al tegenaan lopen: is netcongestie, ongetwijfeld hoge kosten, onzeker warmtecomfort, onzekerheid over warm water, bij stroomuitval geen warmte, onzekere subsidies, en nog een aantal zaken.’

Accepteren blijkt voor sommigen erg lastig

Een van de buurtgenoten vertelde dat een deel van de mensen met deze kwestie eigenlijk al lang bezig is en dus meegaand in de niet zo concrete plannen van de gemeente, maar zeker wil meedenken, maar dat anderen hier nog zelden of nooit over nagedacht hebben en dat accepteren dat er iets moet, heel lastig blijkt. Marieke Lejeune bleek blij met hoge opkomst: “Het is duidelijk dat het leeft. Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die met dergelijke trajecten om een of andere reden moeite hebben, maar wij zelf zien duidelijk goede kansen om hier een en ander voor elkaar te krijgen. De mensen moeten echt zelf aan de slag en wij zijn er om vragen te beantwoorden en we willen ze heel graag ondersteunen, want het zal natuurlijk niet eenvoudig zijn.” Een van de medewerkers van de gemeente vertelde: “Er zijn heel veel mensen bij me langs geweest en die gaven me het gevoel dat zij er duidelijk over dachten ‘toch eens te gaan kijken wat ze zouden kunnen gaan doen’. Dat dit parcours nog lang niet gelopen is, werd wel duidelijk.

Leon Verhoef, een van de bewoners van de wijk, heeft zich aangemeld bij de ‘Meedenkgroep’ en heeft daar een column over geschreven. Hij heeft toegezegd om de lezers van De IJsselbode op de hoogte te houden van zijn bevindingen. Deze week zijn eerste column: Van het gas af.