Dinky Toys

Dinky Toys waren jarenlang een begrip: stevig speelgoed van gegoten metaal (geen blik!) waar hele generaties mee gespeeld hebben en die voor menigeen een verzamelobject zijn. De eerste Dinkies werden uitgebracht in 1934, en ze waren oorspronkelijk bedoeld als aanvulling op de modeltreinen van Hornby. Stevige vrachtwagentjes en vooral Engelse personenauto’s van toen. Takelwagens, ijscokarren, bagagekarren voor op de stations, noem maar op. Bij nette ouders gingen ze voor het slapen gaan terug in het doosje, zodat ze nu, 90 jaar later, véél meer waard zijn in de verzamelaarswereld dan zonder OVP.

En in de catalogus van 1939 stond ineens ook een trein, met de beroemdste locomotief ter wereld van dat moment: de Mallard. De Mallard was één van een trotse reeks gestroomlijnde locomotieven van de LNER, de Londen North East (Naar Edinburg) Railway. Elk van die locomotieven had een naam: De Silver Jubilee, de Coronation en de overige 36 werden vernoemd naar een snelle vogel, bijvoorbeeld de Kestrel (torenvalk), de Buzzard (buizerd) en de Mallard, de wilde eend. Op 3 juli 1938 vlóóg de Mallard nabij Grantham, richting Londen, met een officieel gemeten topsnelheid van 126 mijl per uur, in kilometers 203, over een van tevoren uitgemeten stuk spoor.

Ondertussen was in Duitsland de Baureihe 05.001 gebouwd, met het doel het record naar Duitsland te halen. De 05.001 (er is er maar één van gebouwd) was 70 ton zwaarder dan de Mallard, hij werd met veel fanfare, in het bijzijn van honderden politici en militairen, wapperende vlaggen en gestrekte armen uitgewuifd, maar het snelheidsmetertje bleef steken bij 200,4 km per uur.

Dames en heren: de Mallard was en bleef de snelste stoomlocomotief ter wereld, en is dat tot op de dag van vandaag. De Mallard staat in het Engels nationaal spoorwegmuseum in York.

Geen wonder dat er in de Dinky Toys catalogus van 1939 een modelletje van de Mallard stond, met drie gestroomlijnde wagonnetjes. Eén daarvan vond ik afgelopen week; ‘it made my day’.

Otto Beaujon