Van Den Haag naar Montfoort, waar het soms gewoon simpel kan zijn

Je hoort het steeds vaker: het wegonderhoud in Nederland staat onder druk. Bruggen worden uitgesteld, wegen blijven langer slecht, projecten schuiven door omdat er simpelweg geen geld zou zijn. Dat roept toch vragen op. We betalen wegenbelasting. We betalen stevige accijnzen aan de pomp. Elke tankbeurt levert de schatkist flink wat op. Hoe kan het dan dat onderhoud steeds vaker niet uitgevoerd kan worden? Waar blijft dat geld?

Het voedt een breder gevoel dat we in Nederland steeds ingewikkelder zijn gaan denken. Alles moet via procedures, via verdelingen, via beleidskaders. En hoe groter het probleem, hoe ingewikkelder de oplossing lijkt te worden. Terwijl je soms denkt: het kan toch ook gewoon praktisch? Gewoon met gezond verstand?

Wist u dat Polen inmiddels de btw en accijnzen aan de pomp heeft teruggeschroefd tot een minimum? Ook in Italië en Hongarije hebben ze een prijsplafond ingesteld. Zo simpel kan het dus ook. Ondertussen horen we hier dat steeds meer mensen, ook in het zogenaamde middensegment, het moeilijk hebben. De koning sprak er recent nog over. Tja, vindt u het gek? Als de kosten blijven stijgen en praktische oplossingen uitblijven, wordt het voor steeds meer huishoudens passen en meten. En dat zie je terug in iets heel concreets: steeds meer mensen zijn aangewezen op hulp, zoals de voedselbank.

Ook in Montfoort wordt dat zichtbaar.

Neem het bericht over de voedselbank in Montfoort. Vrijwilligers die zich inzetten voor mensen die het moeilijk hebben, maar hun afval niet kwijt kunnen. Uiteindelijk komt er dan een oplossing via een vrijwilliger die de vuilniszakken meeneemt. Prachtig dat mensen dat doen. Hartverwarmend zelfs. Maar tegelijk denk je: hoezo is dit überhaupt een probleem? Kunnen deze mensen niet gewoon een pasje krijgen waarmee ze in ieder geval één vuilniszak per week mogen weggooien? Klaar. Geen ingewikkelde constructies. Geen omwegen. Gewoon gezond verstand.

Hetzelfde gevoel bekroop me toen het ging over de rijrichting die na een raadsbesluit in oktober 2025 aangepast zou worden. Mij kwam ter ore dat dit een paar duizend euro zou kosten. Dan denk ik misschien te simpel, maar is het niet gewoon een kwestie van borden omwisselen? Even een ladder, een paar bouten los en weer vast, en klaar. Natuurlijk zal er meer bij komen kijken, zo hoor je dan. Verkeersbesluiten, veiligheidschecks, uitvoeringsplannen. Soms voelt het alsof we het probleem eerst ingewikkeld maken om het daarna duur te kunnen oplossen.

Misschien is dat wel de kern. We zijn zo gewend geraakt aan procedures dat we soms vergeten dat problemen ook gewoon praktisch opgelost kunnen worden. Niet alles hoeft langs tien loketten. Niet alles hoeft vastgelegd in drie beleidsstukken. Soms is een ladder, een pasje of een beetje gezond verstand genoeg.

Sjoukje Dijkstra