Hoop en vertrouwen

Kerstmis, een traditie in eigen kring: het symbool van hoop, het nieuwe licht, hemelse muziek, feestelijke kleding en lekker eten.

De vier adventsweken in de moderne samenleving zijn verdrongen door zes weken Black Friday. De druk van de samenleving en de heftigheid van het onrecht, het onbegrip en het geweld dat dagelijks over ons uitgestort wordt, brengt ons er toe het hoogtepunt van onze verwachtingen, uitgeblust en steeds minder uitbundig te vieren.

Gemakshalve laten steeds meer medeburgers de viering op het scherm aan zich voorbijtrekken. Met een glas en een uitgebreid snackpakket onder handbereik. En dat terwijl de essentie juist gaat over je verbondenheid met de samenleving waarin jij leeft.

Een treffend moment uit het evangelie dat vandaag actueler is dan ooit, is onze afkeer van mensen met minder geld dan wij, met een ander kleurtje of geurtje of een raar taaltje. In een hoekje op één van de schilderijen van Gerard David is uitgebeeld hoe Maria en Jozef en hun bagage-ezeltje weggestuurd werden bij de herberg.

Wereldwijd zie je dat gebeuren: grenzen dicht, maar onze politici praten wèl over het inhuren van bouwvakkers en verpleegsters uit China en India en ze daarna terugsturen. En ze mogen absoluut niet blijven plakken zoals de medechristenen uit Polen van nu.

In allerlei landen zijn ze hun bevolking aan het opschonen, de Amerikanen voorop: zij verwijderen de namen van hun zwarte gesneuvelden van oorlogsgraven, ze ontslaan mensen van kleur, deporteren immigranten en maken schoon schip voor hun eigen blanke mensen van hetzelfde geloof.

Over een week is het tijd voor goede voornemens. Denk er tijdens de kerst eens over na. Toon wat meer begrip voor anderen.

Otto Beaujon