
Ingezonden: Kappen van boom
Door: Sjoukje Dijkstra AlgemeenTot mijn grote verbazing las ik (digitaal) het artikel in De IJsselbode op mijn vakantieadres in Frankrijk. Vanaf het moment dat wij in Montfoort zijn komen wonen (1980), is de boom in de tuin van Ineke een vaste verschijning en al is de boom in de loop der jaren flink gegroeid, het blijft een markant beeld in de wijk. Nadelige effecten van zo’n boom nemen wij op de koop toe, want in hoeverre kun je het vallen van naalden in de herfst of het ontnemen van zonlicht nadelig noemen. De meeste bomen in mijn tuin verliezen namelijk in de herfst ook hun bladerdek, net als die van Ineke, en scheppen ook, net als die van Ineke, schaduwplekken, wat op zeer warme dagen zeer welkom is.
De wortels van de boom hebben weliswaar enkele tegels naar boven gedrukt, maar niemand, voor zover ik heb vernomen, is op het pad aan de zijkant van ons huis (de achterzijde van de Tiendweg) verongelukt door een loszittende tegel. Door jarenlange verzakking van de grond en achterstallig onderhoud van de gemeente liggen er bovendien in de hele wijk tegels los of komen iets omhoog.
Dat andere buurtbewoners toch regelmatig klachten uitten, kan ik wel begrijpen. Het regelmatig aanvegen van je tuin of het pad kost enige inspanning. De natuurlijke schaduwwerking van de boom is uiteraard niet te sturen, zoals dat met een zonnescherm of een parasol wel kan.
Ondanks het feit dat ik op mijn vakantieadres niet kan beschikken over alle relevante informatie - het is vanuit hier in Bretagne moeilijk een gesprek op gang te brengen met mijn buren - ben ik het volkomen eens met genoemde boomdeskundige Dennis de Goederen, dat er geen reden is om de boom te kappen.
Toch zou een goede snoeibeurt een oplossing kunnen bieden, zoals dat al jaren geleden ook is gebeurd. De boom is toen, tot tevredenheid van Ineke en van de buren, door een boomchirurg teruggesnoeid en heeft er enkele jaren over gedaan om weer tot een prachtige verschijning uit te groeien.
Jammer dat woningbouwvereniging Cazas op geen enkele manier rekening houdt met de bewoners: een ouder en zeer kwetsbaar stel dat in al die jaren duidelijk heeft aangegeven verknocht te zijn aan de boom. Jammer dat Cazas geen oog heeft voor de persoonlijke situatie; jammer dat buurtbewoners die na zovele jaren geleefd te kunnen hebben met vallende naalden, gebrek aan zon, een losliggende straattegel, deze mensen niet voor de jaren die ze nog hebben ontzien en laten genieten van hun moerascypres.
Peter Bleekemolen











