
Commando-overdracht bij Brandweerpost Montfoort
Door: Sjoukje Dijkstra AlgemeenPaul Ebskamp neemt na 12,5 jaar afscheid
Voordat de officiële overdracht begon, rukte Brandweerpost Montfoort nog één keer uit om de draaibrug te koelen. Daarna volgde een bijzonder moment: het commando van de post werd overgedragen. Paul Ebskamp werd uitgebreid bedankt voor zijn jarenlange inzet. Sinds hij in 2012 het stokje overnam van zijn voorganger Ben, heeft hij met zijn team de post verder opgebouwd tot een plek waar Montfoort op kan vertrouwen. Een plek waar verschillen er mogen zijn, maar waar altijd hard wordt gewerkt voor de gemeenschap.
In de afgelopen jaren gebeurde er veel. Er werd volop gespeculeerd over een nieuwe kazerne, wat een complex traject bleek, onder meer door gesprekken met de gemeente en de aanwezigheid van vleermuizen. Met veel geduld kwam er in 2019 eerst een tijdelijke kazerne, waarna later de verhuizing naar het nieuwe pand volgde. Ondanks coronajaren en beperkingen bleef het team actief en professioneel. Van open dagen tot branden, reanimaties en andere inzetten: Paul was erbij. Zijn vrouw Nanda werd speciaal bedankt voor haar steun en luisterend oor achter de schermen.
Complimenten voor Renzo Kemp
Ook Renzo Kemp, plaatsvervangend postcommandant, kreeg warme woorden. Hij zorgde er samen met Paul voor dat het team altijd bleef draaien en alles geregeld was. Zijn inzet, en ook de steun van zijn vrouw, worden bijzonder gewaardeerd.
Ron Kloos werd officieel gepresenteerd als nieuwe postcommandant. Hij begon vijf jaar geleden bij de post en krijgt nu het vertrouwen om verder te bouwen aan de toekomst. Ron krijgt de tijd om in zijn rol te groeien. “Brand is emotie”, zei Paul hem nog bemoedigend, een uitspraak die binnen de post vaak terugkomt.
Waarderende woorden
Tijdens zijn speech bedankte Ronald de aanwezigen en richtte zich tot Paul en Renzo: “Jullie hebben het altijd als duo gedaan, en wat is er veel gebeurd in 12,5 jaar! Waar de post nu staat, mogen we trots op zijn. Ook qua voertuigen is het een prachtig visitekaartje”, sprak hij. Hij noemde hen een ‘illuster duo’, bedoeld in positieve zin. Paul bracht emotie, Renzo de balans - samen maakten ze duizenden telefoontjes en appjes onmisbaar voor het korps.
Symbolisch afscheid
Als herinnering kregen Paul en Renzo een kleine brandweerhelm op een houten onderzetter. Later volgden bloemen voor hun vrouwen, maar vanwege de hitte werden die pas op een later moment overhandigd.
Paul keek terug op zijn carrière bij de brandweer, vanaf zijn start in 2005. Hij noemde de overgang van gemeentelijke brandweer naar de veiligheidsregio, het opstarten van het grootwatertransport en de groei van het korps van 20 naar 26 leden. “We hebben 650 uitrukken gehad, 60 reanimaties, en zelfs één keer buiten de regio gewerkt”, vertelde hij trots. Vooral het aannemen en opleiden van nieuwe mensen noemt hij zijn belangrijkste resultaat. Als afscheidscadeau gaf hij Ronald speciaalbiertjes.
Toekomst
Ron sprak zijn respect uit voor Paul en Renzo. “Jullie hebben dit met hart en ziel gedaan. Oprecht respect. Ik ben vereerd dat ik deze taak mag overnemen”, zei hij. Ook bedankte hij zijn gezin voor hun steun en geduld.
Namens de vereniging ontvingen Paul, Renzo en Ron nog cadeautjes, samen met een bordje met de inmiddels bekende uitspraken: ‘Super sorry’ en ‘Brand is emotie’.
Trots
Paul besloot met de woorden: “Ik ben het meest trots op het korps zelf. Zonder korps geen kazerne.” Ron voegde daaraan toe dat hij graag verder bouwt op wat Paul heeft achtergelaten, met een extra focus op training voor crisissituaties en grote incidenten. “Alles valt en staat met de mensen”, herhaalde Paul. Ron sloot af: “We doen dit voor elkaar en voor Montfoort.”
















