Nieuwe naam wijk Kerkwetering
Door: Melissa Overbeek Algemeen“Het wassende water”
Het Wassende Water van Oudewater
De nieuwe wijk bij de Kerkwetering heeft inmiddels een naam gekregen: Het Wassende Water. Een poëtische verwijzing, zo lijkt het, naar het bekende boek van Herman de Man. Maar wie het boek kent, weet dat er niets romantisch is aan die titel. Het water stijgt. Het bedreigt. En de gemeenschap moet vechten om droog te blijven - letterlijk én figuurlijk.
In die zin is de naam akelig treffend.
Want ook nu staat er water aan de lippen. Niet in de polder, maar in het bestuur. Stichting 1575 probeert al maanden - constructief en onderbouwd - te wijzen op risico’s, blinde vlekken en het ontbreken van echte participatie rond de besluitvorming voor de wijk Kerkwetering. Wat volgt is geen dialoog, maar stilte. Wat volgt is geen zorgvuldige heroverweging, maar een haastig doorgedrukt kaderbesluit. Wat volgt is geen erkenning van inhoudelijke bezwaren, maar een schriftelijke reactie van het college ná de raadsvergadering. De inspraak kwam te laat, omdat het besluit al vaststond. De burger spreekt, het bestuur zwijgt.
Wie Het wassende water gelezen heeft, herkent dit patroon. Gieljan, de hoofdpersoon, probeert zijn gemeenschap te beschermen tegen overstromingen. Hij komt op voor het collectieve belang, maar wordt tegengewerkt door oude systemen en starre moraal. De parallellen zijn pijnlijk duidelijk. Ook Stichting 1575 spreekt zich uit voor de gemeenschap - voor transparantie, voor zorgvuldigheid, voor participatie - maar stuit op een gesloten front.
En net als in het boek komt de dreiging niet alleen van buitenaf, maar van binnenuit. Want als volksvertegenwoordigers geen afstand nemen van deze bestuurlijke werkwijze - als raadsleden zich schouderophalend conformeren - wie beschermt dan nog het algemeen belang?
We leven in een tijd waarin participatie hoog op elke bestuurlijke agenda prijkt. Het wordt genoemd in beleidsstukken, uitgesproken in raadsvergaderingen, gevierd in visiedocumenten. Maar als het erop aankomt - wanneer burgers zich goed geïnformeerd, zorgvuldig en respectvol roeren - dan blijkt participatie ineens lastig. Dan wordt het iets dat je het liefst pas achteraf verwerkt, als bijlage bij een reeds genomen besluit.
De keuze voor de naam Het Wassende Water is dus onbedoeld symbolisch. Niet voor de wijk zelf, maar voor de staat van het bestuur. Het water stijgt. En waar het bestuur zou moeten bouwen aan dijken van vertrouwen, laat men het liever stromen.
Wij houden stand. Net als Gieljan. Want als niemand de dijk bewaakt, stroomt het wassende water uiteindelijk overal naar binnen.
Jos Sluijs
