Nieuwe polderdichter Hadewey Buitenwerf schrijft gedicht over Paulina Bisdom van Vliet

Sinds 2007 heeft de Krimpenerwaard een eigen polderdichter. De verkiezing hiervoor wordt georganiseerd door de vereniging Krimpener Kunstwaard. Hadewey Buitenwerf uit Krimpen aan den IJssel nam het stokje over van polderdichter Jorris Hoste.

Unaniem gekozen

Elke twee jaar wordt er een nieuwe polderdichter gekozen. De polderdichter dicht over actuele gebeurtenissen in de polder en zet zich in om de Krimpenerwaard op een mooie of geestige en treffende manier te beschrijven. Op donderdag 3 april 2025 is Hadewey Buitenwerf gekozen tot de negende polderdichter van de Krimpenerwaard.

De jury gaf aan positief verrast te zijn door de presentatie van de kandidaten. In de gedichten zochten zij naar originaliteit, beeldspraak, stijl en vorm, toegankelijkheid, betekenis en samenhang. De jury koos op basis van deze criteria unaniem voor Hadewey. Met haar originele en poëtische gedichten en haar directe contact met het publiek wist de talentvolle kunstenares de jury te overtuigen.

Creatieve vaardigheden

Hadewey werd 76 jaar geleden geboren in Friesland. Later verhuisde ze naar Groningen waar zij haar man ontmoette. Vanwege het werk van haar man kwamen zij in Krimpen aan de Lek te wonen en uiteindelijk in Krimpen aan den IJssel. Inmiddels is Hadewey al 44 jaar inwoner van de Krimpenerwaard. In haar werk als Vorming- en Toeruster voor de Hervormde Kerk in Zuid-Holland, later voor de PKN, kon zij veel van haar creativiteit kwijt, maar er was drang naar meer. De creatieve vaardigheden heeft Hadewey niet van vreemden; zowel haar beide ouders als haar broers en zussen waren erg kunstzinnig. Hadewey vertelt: “Ik wilde dit ook graag verder ontwikkelen. Gaan schilderen en schrijven. Dus volgde ik vele cursussen schilderen en tekenen bij de SKVR in Rotterdam.” Al snel ontdekte Hadewey de verrassende combinatie van schrijven, illustreren en dichten. In 2013 verscheen haar eerste prentenboek ‘Een nieuw huis voor slak’ en later volgde ‘Het zere pootje van Eekhoorn’. In 2017 verscheen haar boek ‘Dwalen door verhalen’, een boek om op een gemakkelijke manier in gesprek te komen met dementerende mensen die van oudsher bekend zijn met Bijbelverhalen.

Paulina Bisdom van Vliet

Tien jaar lang is Hadewey voorzitter geweest van de Kunstkring. De Kunstkring Krimpen is een verzameling mensen die zich verenigd hebben vanwege hun gedeelde belangstelling in en liefde voor kunst en cultuur. Ook hierin kon zij haar enthousiasme goed kwijt, onder andere door het geven van lezingen. Nog steeds neemt Hadewey actief deel aan de Kunstkring en bezochten zij laatst met elkaar het museum van Paulina Bisdom van Vliet in Haastrecht. Dit bezoek heeft diepe indruk op de pas gekozen polderdichter gemaakt: “Ik had nog nooit van het museum gehoord en toen wij hier eenmaal waren was ik meteen geïntrigeerd door het verhaal van Paulina Bisdom van Vliet. Ik ben mij dan ook gaan verdiepen in de geschiedenis die erachter schuilgaat.” Vragen als waarom Paulina zo graag gezien wilde worden en waarom zij geen burgemeester was geworden hielden Hadewey bezig. Door haar interesse in geschiedenis heeft Hadewey met de ogen en kennis van nu naar Paulina gekeken en hier een gedicht over geschreven. Het gedicht ‘Zie mijn rijkdom én voel mijn verdriet’ droeg zij voor aan de leden van de Kunstkring en stuurde zij op naar het Bisdom van Vliet Museum.

Voor altijd polderdichter

Als polderdichter schrijf je minimaal vijf gedichten per jaar die te maken hebben met de Krimpenerwaard. Dit kan gaan over het landschap, het dagelijks leven en politiek. De gedichten moeten op een aansprekende manier gepresenteerd worden. Vanaf nu mag Hadewey polderdichter heten, en zoals de jury zei: “om bij de woorden van haar voorgangers te blijven: vanaf nu mag zij twee jaar lang polderdichter worden, om het voor altijd te blijven.”

Haar eerste presentatie was op Koningsdag in Krimpen aan den IJssel. Haar gedichten zijn te lezen op www.kunstwaard.nl/polderdichter..

Het gedicht:

Zie mijn rijkdom én voel mijn verdriet
Jij loopt over onze handgeknoopte tapijten,
bekijkt ons kristal, het verzamelde porselein,
ziet de gezellige schouw, de comfortabele fauteuils
en luistert naar het verhaal van je gids.
Je treuzelt en blijft achter.

Met vraagtekens in je ogen
blijf je roerloos voor mijn portret staan.
Ik zie je staren naar mijn onvergankelijke boeketje,
mijn schitterende parels, mijn dure kleding.
Je kijkt naar mijn gezicht, je peilt mijn ogen

Ik lees op je gezicht de bekende maar pijnlijke vraag:
Paulina, waarom heb jij nog steeds zoveel aandacht nodig?
Je betrokkenheid met de inwoners van Haastrecht,
je sociale en royale houding voor het verenigingsleven,
de kerk, opleidingen voor meisjes,
de pot met snoep voor de kinderen,
was dat niet genoeg?

Ik voel me lichtelijk beschaamd, zoals jij naar mij kijkt.
Ons huis, onze rijkdom, het geheimzinnige pakket,
de gewekte verwachtingen in de afgelopen eeuw.
Heb ik misschien hun vermeende schat de grond ingeboord?

Het was om Johan, mijn allerliefste schat,
hun burgermeester; hij stierf zo plotseling.
Mijn hart brak. Zonder hem, zonder kinderen,
zonder mijn ouders was het leven niet te verdragen.
Om zijn liefde voor Haastrecht en mij te koesteren
deed ik wat ik deed.

Zoek je gids en treuzel nu niet langer.
Kijk goed om je heen, dan zie je mijn rijkdom én
voel je mijn verdriet.

Hadewey Buitenwerf,
Polderdichter van de Krimpenerwaard