Gerrit en Loes Gomersbach - Lith 60 jaar getrouwd!

‘Het geheim: elkaar vrij laten en voor elkaar klaar staan’

Zestig jaar geleden trouwden ze op een koude winterdag. Op 5 maart vierden Gerrit (84) en Loes (79) Gomersbach - Lith hun 60-jarig huwelijksjubileum, ditmaal met prachtig voorjaarsweer. Een bijzonder moment, niet alleen voor hen, maar ook voor de stad Montfoort, waar ze zich al jaren thuis voelen. Hoewel er geen traditioneel huwelijksaanzoek was, wisten ze al jong dat ze samen oud zouden worden. “Het liep gewoon zo”, reageert Loes nuchter.

Zowel Gerrit als Loes zijn geboren in Utrecht en kenden elkaar al hun hele leven. Hun ouders waren bevriend en woonden in dezelfde wijk. De vonk sloeg over toen Gerrit, na zijn diensttijd in Nieuw-Guinea, terugkeerde naar Nederland. “We schreven met elkaar en toen hij terugkwam, vond ik hem ineens wel erg leuk”, vertelt Loes. Gerrit vult aan: “Jij haalde me op van Schiphol en de volgende dag ging je met me mee naar voetbal. Toen is het begonnen.” Hun huwelijksdag was een groot feest. Loes herinnert zich hoe het stadhuis vol stond met bekenden en hoe politieauto’s met sirenes voor opschudding zorgden. “De hele stad stond op stelten”, lacht ze. De dag werd afgesloten met een ouderwetse bruiloft, compleet met receptie, diner en een feest waar veel mensen uit de voetbalwereld aanwezig waren.

Montfoort en het verenigingsleven

Al voor hun verhuizing naar Montfoort in 2006 waren Gerrit en Loes nauw betrokken bij het verenigingsleven van de stad. Gerrits zus en zwager runden het horecagedeelte in de sporthal, waar het stel vaak hielp bij evenementen en carnaval. “Vrijdagavond stond ik achter de bar”, vertelt Gerrit. Door hun betrokkenheid leerden ze veel mensen kennen, wat de overgang naar hun nieuwe woonplaats gemakkelijk maakte. “Toen we hier kwamen wonen, waren het nog weilanden, maar we kenden al een heleboel mensen door de sporthal”, zegt hij.

Loes en Gerrit waren altijd actief in het verenigingsleven. Beiden zaten in het bestuur van de Utrechtse voetbalvereniging DOS, waar zelfs Loes’ zwager in het Nederlands Elftal speelde. Hoewel Gerrit door rugproblemen niet meer alles kan doen, blijft Loes actief. “Ik bridge graag en doe vrijwilligerswerk in de molen.” Gerrit geniet ervan om haar die vrijheid te geven: “Ik kan goed alleen zijn, want ik weet toch dat ze weer terugkomt.”

Een hechte familie

Het stel is gezegend met twee kinderen en zeven kleinkinderen, waarvan er vijf in Montfoort wonen. “We hebben een leuk gezin met elkaar, iedereen is goed met elkaar”, zegt Loes tevreden. Inmiddels zijn er zelfs achterkleinkinderen. Terugkijkend op hun leven samen, beseffen ze hoeveel mooie momenten ze hebben meegemaakt. “Als je ouder wordt, herinner je je zoveel van vroeger”, zegt Loes. “We hebben gisteren met de visite herinneringen opgehaald. Er waren mensen bij die op al onze feesten waren.”

Het geheim van een goed huwelijk

Zestig jaar huwelijk is een mijlpaal die niet iedereen bereikt. Wat is hun geheim? “Naar elkaar luisteren en geven en nemen”, zegt Loes. Gerrit vult aan: “Eerlijk zijn tegen elkaar en dingen uitspreken als iets niet bevalt.” Loes glimlacht: “We zouden het zo weer over doen.” Gerrit knikt instemmend: “Ik meen het uit de grond van mijn hart.”

Hun huwelijksjubileum werd gevierd met een lunch bij De Heren van Montfoort, samen met hun kinderen en naaste familie. “Vroeger vierden we het groots, maar nu houden we het intiem”, vertelt Loes. Toch bleef het niet onopgemerkt. “De hele dag door kwamen mensen spontaan langs, en we kregen negen bossen bloemen. Het huis was versierd, dat was een verrassing.”

Terwijl hun vriendenkring in de loop der jaren is uitgedund, blijft hun liefde onveranderd. “Het mooiste is dat we altijd voor elkaar klaarstaan”, zegt Gerrit. “We laten elkaar vrij, maar we zorgen ook voor elkaar. We mogen niet klagen, we hebben het hartstikke goed samen.”