Echtpaar Sluijs-Murk 60 jaar getrouwd

“Veel geven en weinig nemen van beide kanten, er gewoon voor elkaar zijn” is het levensmotto van het echtpaar Sluijs-Murk uit Polsbroek. Zij vierden op dinsdag 14 januari hun diamanten huwelijk. Een dag later kwam burgemeester Laurens de Graaf het echtpaar feliciteren en overhandigde hen een prachtig boeket bloemen in een vaas. De burgemeester ging uit gekkigheid speciaal voor het jubilerende echtpaar op zijn knieën om het cadeau te kunnen overhandigen. Het echtpaar moest er enorm om lachen.

Kees Sluijs (84) en Toos Sluijs-Murk (80) zijn op 14 januari 1965 op het gemeentehuis in Polsbroek getrouwd en daarna in de Katholieke kerk in Cabauw. Ze hebben drie kinderen, een zoon en twee dochters, zeven kleinkinderen en een achterkleinkind. Toos: ‘Ik vind dit zo leuk. Dit is een kroon op ons leven.’

Buurmeisje

Kees vertelt dat Toos zijn buurmeisje was. Hij woonde aan de noordzijde van Polsbroek en Toos aan de zuidzijde. Met andere woorden: ze waren overburen. Kees: “We hebben als kind bij ons op de boerderij veel met elkaar gespeeld. Zij was ook bevriend met mijn zus. Door het overlijden van mijn vader kwam ik veel bij de overburen en kreeg ik een oogje op Toos.” Toos vertelt dat dit niet wederzijds was en dat heeft lang geduurd. Tot dat hun huishoudster ging trouwen. Toen heeft Kees Toos gevraagd of zij met hem die bruiloft wilde vieren. Daar moest Toos over nadenken. Zijn zus, haar vriendin vond dat zij dit moest doen. ‘Je loopt altijd bij ons en doe dit eens. Dus dat heb ik gedaan. Maar diezelfde nacht na de bruiloft heb ik er gelijk een punt achter gezet.’

Aanhouder

Maar Kees was een aanhouder. Zo af en toe ging Toos met hem mee en zei: “Als ik bij je bent, vind ik je wel lief.” Maar zodra hij uit beeld was dacht zij niet meer aan hem. En ze ging rustig met andere vriendjes uit.

Toos: ‘Door een incident met de kerst wist ik niet waar Kees was en toen kwam ik er achter wat ik voor hem voelde. En dat is zo gebleven.’ Na drie jaar verkering zijn ze in het huwelijk getreden. Ze gingen in de nieuwbouwwijk van Polsbroek wonen en konden in die tijd prachtig over de weilanden kijken. Voor het huwelijk werkte Kees bij zijn vader op de boerderij. Maar hij wilde geen boer worden en werd vanaf zijn huwelijk molenaar (granen malen) bij veevoederbedrijf Zijderlaan in Polsbroek. Dit is hij tot zijn pensionering blijven doen.

Hobby’s

Toos was huisvrouw. Ze wilde gewoon voor de kinderen zorgen. Haar hobby’s zijn: kaarten maken, breien, handwerken, behangen en schilderen. Maar haar grootste hobby is voor haar toch altijd voor de kinderen en kleinkinderen zorgen. Kees heeft een volière met kanaries die hij elke dag verzorgt. Verder klaverjast hij graag, luistert veel naar muziek en hij fietst hele afstanden. Drie jaar geleden heeft hij een nieuwe e-bike gekocht en de teller staat nu op 36.000 km. ‘Een hele prestatie, daar had ik zelf niet op gerekend.’

Het diamanten huwelijksfeest was kleinschalig. Alleen met de kinderen en kleinkinderen. ‘s Morgens zijn de kinderen op de koffie geweest en vanaf drie uur was er feest in de bar van hun zoon Ron en schoondochter Heidi. Hier hebben ze spelletjes gedaan en er was een lopend buffet. Rond tien uur ‘s avonds waren ze thuis en ze kijken terug op een geweldig feest.