Oekraïne herdenking in Montfoort
Door: Sjoukje Dijkstra Algemeen“Drie jaar oorlog, maar ook drie jaar veerkracht en hoop.” Met deze woorden werd vrijdagavond in De Rank in Montfoort de herdenkingsdienst geopend, ter gelegenheid van het feit dat de oorlog tussen Rusland en Oekraïne drie jaar geleden begon. De avond stond in het teken van herinnering, verdriet, maar vooral ook van troost en verbinding.
De herdenkingsdienst op vrijdag 28 februari bracht inwoners van Montfoort en Oekraïense vluchtelingen samen om stil te staan bij de tragedie van de oorlog, maar ook bij de kracht van de gemeenschap. Nancy en Wim verzorgden de muzikale omlijsting, terwijl woorden van hoop en herinnering en vriendschap klonken.
Een bijzonder en ontroerend moment was het In Memoriam voor Olena Kuzminyikh. Olena, die eerst werd opgevangen door de familie Spruit voordat zij een plek vond op het IJsselveld, werd geroemd om haar sociale en gezellige karakter en haar liefde voor een goed glas wijn. Haar overlijden op 19 februari van dit jaar liet een leegte achter, maar haar herinnering werd levend gehouden met kaarslicht en warme woorden.
De dienst opende met een welkomswoord waarin werd benadrukt hoezeer de afgelopen drie jaar het leven van de Oekraïense gemeenschap in Montfoort heeft veranderd. “We hebben naast jullie mogen staan op verdrietige, maar ook op mooie momenten”, klonk het. Er werd stilgestaan bij de bijzondere prestaties van de Oekraïense vluchtelingen: het creëren van een thuis in Nederland, het vinden van werk, kinderen die Nederlands spreken, naar school gaan, sporten en zelfs zwemdiploma’s hebben gehaald.
Aansteken kaarsjes
Het programma bood ruimte voor muziek, zang en gebed. Drie Oekraïense meisjes, gehuld in traditionele klederdracht en met de Oekraïense vlag om de schouders lieten in hun lied een krachtig gebed doorklinken: “Wij zijn machteloos Heer, zonder U in de strijd! Ik bid voor het land, waar bloed is vergoten. En ik geloof dat bescherming voor ons ligt.”
Er werd gebeden voor het Oekraïense volk, voor wereldleiders en voor allen die vervolgd worden omdat zij zich uitspreken tegen geweld. Er klonk een oproep tot integriteit, mededogen en rechtvaardigheid. Gedichten, voorgedragen door Makar, Costia, Svetlana Biga en haar dochter, gaven woorden aan het verdriet en de hoop die nog altijd leeft.
Tijdens het aansteken van de kaarsjes, begeleid door de muziek van Nancy en Wim, kreeg iedereen de ruimte om stil te staan bij het eigen gevoel. De kaarsjes waren in een hartvorm geplaatst, een symbool van liefde en verbondenheid. De avond werd afgesloten met het Oekraïense volkslied, waarna men elkaar trof in de naastgelegen ruimte voor een moment van samenzijn.
Dankwoorden gingen uit naar Montfoort Hulp Oekraïne (MHO) en iedereen die aan deze bijzondere herdenking had meegewerkt. De warme ontvangst en de ruimte om te praten boden troost aan velen, een lichtpuntje in donkere tijden. Met “We blijven samen bidden voor vrede en voor hoop, zowel hier als in Oekraïne”, werd er afgesloten.
