Old Water Dragons sluit seizoen af met opnieuw een spectaculaire stamppotrace

De stamppotrace, met vijf boten uit de regio deze keer, is het jaarlijks terugkerend evenement in verband met de afsluiting van het seizoen bij de Old Water Dragons Oudewater. Ruim 100 mannen en vrouwen gingen van start vanaf de nieuwe steiger aan de achterkant van de nieuwe appartementen aan het Oranje Bolwerck aan het eind van de Lange Burchwal.

De ook jaarlijks terugkerende fan van dit spektakel, Bert van der Horst, was er natuurlijk bij, vertelde ons er met enthousiasme over en zorgde voor mooie plaatjes: “Maarten Brinkhuijsen, de voormalige voorzitter, probeerde de meute in beweging te krijgen met een warming-up want het was nog best fris. Met grappige kwinkslagen ging men met diepe kniebuigingen, ‘appels plukken’, zwaaien met de armen en wat al niet meer, met goede moed aan de slag. Het ging Brinkhuijsen goed af; hij leek wel een sergeant die voor zijn peloton stond. Of hij vervolgens nog goed bij stem was betwijfel ik, want ik heb hem niet meer gehoord.”

Broodje knakworst

“De start was als vanouds: de eerste 200 meter op de Grote Gracht en dan zo snel mogelijk naar het bruggetje, rechts af de Lange Linschoten op, richting Linschoten, waar de eerste stop werd gehouden met een broodje knakworst en koffie in het Wapen van Linschoten in de Dorpstraat.”

“Er was een jarige bij de Oudewaterse club, en ik denk dat heel het Groene Hart nu wel weet dat Monique Bijsterveld de jarige is. Ik heb tijdens het volgen van de ploeg het ‘Lang zal ze leven’ wel een keer of zes, zeven gehoord. Maar onderweg werd er meer gezongen gejoeld, geschreeuwd en veel gelachen; het was een feestje, zeker in die boot. Ze hadden kennelijk zo veel lucht over dat ik denk dat het volgende seizoen het tempo iets hoger zal liggen.”

De sluis door

“Door Cattenbroek naar Montfoort. De brede sloot werd benut voor tempoversnellingen, afwisselend door de voorste pendelaars even rust te gunnen en de achterste in de boot dubbel te laten zweten, en andersom. Maar iedere boot bleek een andere tactiek te hebben. Bij de Sluis in Montfoort werden ‘de leeuwen en leeuwinnen’ gekooid, zo leek het. Met veel gelach en zang werden de eerste drie boten geschut. Door de vaardige handen van de sluiswachter liep alles gesmeerd. Als jonge veulens wilde men er snel weer vandoor. ‘Maar nee’, werd er geroepen ‘wachten op de rest. Samen uit samen thuis.’ De tocht werd voortgezet over de IJssel richting Oudewater. Met nog één tussenstop halverwege, in het Wispelhuis, waar natuurlijk werd gedanst en gehost. Zo moe waren ze kennelijk niet. Daarna toch naar Oudewater en natuurlijk werd het clubhuis gehaald en werden de boten weer op het droge gezet. Op naar het Muziekhuis waar de stamppot in een zeer gezellige sfeer werd genuttigd.”

Een latertje

‘Voorzitter Robert Paul Berretty kon op een zeer geslaagd evenement terugkijken met prachtig weer; dat was vorig jaar wel anders, want toen had men geen droog stukje draad meer aan het lijf. Moe en voldaan ging ieder heel veel later weer naar huis. Old Water Dragons is wat mij betreft een prachtige club waar Oudewater best trots op mag zijn. Misschien komt er volgend jaar weer een drakenbootrace op de IJssel. Heel Oudewater zal dan weer uitlopen voor zo’n prachtig spektakel.”