In Memoriam: Gerard Hartsink

Met groot verdriet neemt Montfoort afscheid van Gerard Hartsink, een man die met zijn warmte, betrokkenheid en inzet zoveel mensen heeft geraakt. Gerard is veel te vroeg van ons heengegaan, op slechts 74-jarige leeftijd. Zijn plotselinge heengaan laat een leegte achter op de voetbalvelden, bij het duofietsen, het fruitplukken en natuurlijk bij zijn familie en vrienden.

Gerard werd geboren in Vinkeveen, waar hij zijn eerste voetballiefde vond bij voetbalvereniging Hertha. Toch besloot hij naar Montfoort te verhuizen om daar met zijn vrouw Hennie te gaan wonen. Al snel werd hij gegrepen door het vrijwilligerswerk. Bij MSV’19 in Montfoort vond Gerard zijn plek, waar hij meer dan 30 jaar actief betrokken was. Hij begon als bestuurslid voor wedstrijdzaken, eerst bij de jeugd en later bij de senioren. Zijn nauwkeurigheid en toewijding waren al snel bekend.

Naast zijn werk als bestuurslid nam Gerard in 1994 de taak van consul op zich, een verantwoordelijkheid die hij met precisie uitvoerde. Gerard vervulde deze taak tot zijn 65e verjaardag, toen hij vanwege de regels van de KNVB afscheid moest nemen van deze rol. Als eerbetoon voor zijn jarenlange inzet kreeg hij de eretitel “Erelid van MSV’19”, een welverdiende onderscheiding voor zijn talloze bijdragen. Tijdens het 90-marig jubileum van MSV’19 kreeg hij een lintje voor zijn vrijwilligerswerk bij MSV’19 en zijn vrijwilligerswerk bij de regionale afdeling van de Zonnebloem.

Gerard stond bekend om zijn duidelijke communicatie. Zijn welbekende oproep “UIT DE DOELEN” galmde regelmatig over de velden als er voor of na de wedstrijden in het strafschopgebied werd geschoten. Zijn passie voor het voetbal bleef onverminderd sterk, en hij werd vaak gezien als een bruggenbouwer tussen de verschillende voetbalverenigingen in Montfoort, altijd een groot voorstander van samenwerking.

Zijn inzet voor de gemeenschap reikte echter verder dan het voetbalveld. Bij Stichting De Rijnhoven, waar Gerard betrokken was bij de duofietsgroep, stond hij bekend als het ‘technisch hart’. Pech onderweg? Gerard sprong op zijn fiets of stapte in de auto om te helpen. Een reparatie nodig? Gerard ging dezelfde dag nog naar de fietsenmaker. Wekelijks ging hij op pad met een gast. Vanaf zijn pensioen plukte hij met veel plezier kersen, appels en peren. Vlak voor zijn overlijden was hij daar nog actief mee bezig.

Zijn betrokkenheid bij het vrijwilligerswerk voor De Rijnhoven begon in 2010, toen hij boodschappen begon te doen voor de Bloesemhof in Montfoort. Zijn enthousiasme voor vrijwilligerswerk groeide al snel, en hij pakte talloze klusjes op, altijd met een glimlach. Het maakte hem tot een onmisbare kracht binnen de duo-fietsgroep.

Gerard was een man van weinig woorden, maar zijn daden spraken boekdelen. Als je hem iets vroeg, deed hij het zonder aarzeling. “Opeens was er nog zoveel te zeggen. Opeens was er nog zoveel te vragen. Opeens is het te laat.” Deze woorden uit het overlijdensbericht in De IJsselbode vatten treffend samen hoe velen Gerard zich zullen herinneren. Hij was iemand die nooit te laat was, maar voor wie het einde veel te vroeg kwam.

Gerard, rust zacht.