Touwbaan toch weer even in gebruik

Aad Kuiper

Heel af en toe wordt de touwbaan in Oudewater gewoon nog gebruikt en dat vond afgelopen weekend plaats, terwijl er - echt toevallig - elders in De IJsselbode ook al een artikel staat over Touwmuseum en Touwfabriek. Er worden daar, in het voorste deel van de lijnbaan, kabelarings gemaakt. Sloepen, vletten en motorboten worden ter verfraaiing en bescherming veelal voorzien van zo’n kabelaring en/of leguaan, een sierlijke verdikking van die kabelaring.

Om het Oudewaters bedrijfje, dat nog kabelaring maakt en waarvan Klaudia de woordvoerster is, ter wille te zijn, waren er twee professionele touwslagers ‘ingevlogen’ en was er om hulp van medewerkers van het Touwmuseum gevraagd. Aan die oproep werd uiteraard graag gehoor gegeven. En zo was er afgelopen vrijdag naast allerlei hulp in de vorm van hand- en spandiensten ook nog eens een flink aantal toeschouwers.

Jaap de Wit, oud-vrijwilliger van het Touwmuseum, zegt hierover:” De achterliggende gedachte is ‘Touwmuseum helpt Touwfabriek’ en dat werkt. We zagen een heel mooie samenwerking tussen Touwmuseum en Touwfabriek en dat is zonder meer heel fijn. Want wat hebben we in Oudewater veel te danken aan de touwindustrie, mag ik zeggen als geboren geelbuik. Kijk alleen al maar eens rond op de Markt. Financieel zal dat niet makkelijk zijn, maar op een of andere manier moet dit wel behouden blijven.”

De Wit vertelt vol enthousiasme over wat hij op de lijnbaan zag: “Ik zag het ‘dichtleggen’ van een dikke tros voor het eerst van mijn leven en eigenlijk zou iedereen dat een keer moeten kunnen meemaken; zo bijzonder! En van die stukken uit de tros worden dan kabelarings gemaakt. Het maken van zo’n kabelaring wordt ook hier in de touwfabriek gedaan. Wat een knap staaltje werk! Ik keek mijn ogen uit. Ik zag ongelooflijk veel vakmanschap, datz nu misschien nog maar bij enkele mensen aanwezig is. Zoiets mag echt niet verloren gaan!

De touwbaan van 350 meter lang is industrieel erfgoed. Een vorm van samenwerking tussen het Touwmuseum en het nog werkende deel van de Touwfabriek zou ik geweldig vinden.”

Ondertussen vond Klaudia het bijzonder fijn dat ze zoveel hulp kreeg. De professionele touwslagers en de vrijwilligers van het Touwmuseum waren blij dat ze hun steentje hadden kunnen bijdragen en ook de toeschouwers hadden genoten van dit ‘spektakel’.