Kees van Dijk start in Transcontinental race

Gerard van Hooff

3.800 kilometer van Roubaix naar Istanbul in zestien dagen

Ook wielrenners kennen een derde ronde. Een tiental renners van de Oudewaterse formatie Hapsikee treffen we aan de bar van Broeck. Ze zijn bezig het opgelopen vochttekort aan de zuiveren. Dat hebben ze opgelopen na een ritje door de omgeving waarvoor ‘wegkapitein’ Wil van der Neut verantwoordelijk was. Een goede 100 kilometer hebben ze achter de wielen. Voor de een een ontspannende bezigheid, maar voor een ander - in dit geval Kees van Dijk - een laatste training voor de rit van zijn leven. De Oudewaterse pensionado heeft zich immers ingeschreven voor een fietstochtje van maar liefst 3.800 kilometer.

Na zijn actieve loopbaan als voetballer in Unio 1, een kruisbandblessure en een hobby als scheidsrechter bekeerde hij zich een kleine dertig jaar geleden tot de wielersport. Daarna ging het alras volgens de Olympische gedachte. De afstanden werden groter, de te overbruggen heuvels hoger en de kilometerteller gaf steeds hogere snelheden aan.

Wie gegrepen is door het wielrenvirus zoekt naar steeds meer uitdagingen. Een eerste stap voor Kees was het aanmelden voor deze rit. Tot zijn lichte verbazing behoorde hij tot degenen van wie de aanmelding werd gehonoreerd. “Wie ‘a’ zegt, moet ook ‘b’ zeggen, zegt hij over de laatste stap. Zijn startnummer is 102 en aanstaande zondag start hij vanuit het Franse Roubaix voor het eerste verplichte traject dat hem naar de Muur van Geraardsbergen zal leiden. De hele route bevat slechts vier verplichte routes met evenzovele controleposten. Voor het overige zijn de deelnemers op zichzelf aangewezen. Voor huisvesting, eten, douchen, kortom voor alles. De fiets is daarbij niet alleen het middel van vervoer, maar ook het attribuut dat alle ingrediënten ‘aan boord’ heeft. Speciale tasjes herbergen naast de korte broek een tweede rennersoutfit, reserve onderdeeltjes en alles wat een mens echt nodig heeft. Kortom selfsupporting tot in het absurde. De computer aan het stuur fungeert als reisleider en routeplanner in naar verwachting desolate omgevingen. Dat zal ongetwijfeld de nodige mentale, fysieke, technische en topografische problemen opleveren, maar Kees is daar nuchter over. Over reacties in zijn nabije omgeving doet hij laconiek. “Er zijn er die denken dat ik van het padje ben, bij anderen voel ik dat ze het ook wel zouden willen doen. Ik heb me goed voorbereid en beschouw het als een avontuur”. Overigens zijn de bewegingen over de aardbol tussen Roubaix en Istanbul door middel van een transponder te volgen. Nummer 102! De andere Olympische gedachte ‘het meedoen is belangrijker dan het winnen’ is hier ongetwijfeld van toepassing.

De race zal realtime te volgen zijn via www.lostdot.cc en https://dotwatcher.cc