Linschoten weerstaat slotoffensief

Gerard van Hooff

VEP - Linschoten 2-3

Met interim-trainer De Jong op de eigen bank en oud-trainer Pieter Ooms op die van de Woerdenaren startten de Linschotenaren uiterst behoudend. De belangen waren groot. De bezoekers moesten welhaast een Houdini-act uithalen om het vierdeklasserschap te behouden, maar na de uitoverwinning van vorige week tegen koploper Groeneweg leek het geloof in eigen kunnen weer enigszins teruggekeerd. De Woerdenaren daarentegen hadden vorige week een lichte domper te verwerken gekregen waardoor de afstand tot de koppositie was opgelopen tot vier punten.

De bezoekers keken een kwartier lang de kat uit de boom en beperkten zich tot een enkele uitval met Sam da Cruz als initiator en de beide spitsen Baars en Dening als lieden die zich in positie lieten brengen. De verdedigende stellingen werden vooralsnog zonder veel risico ingevuld met een bijzondere rol voor Benjamin Borst die de Woerdense spelmaker Joost Brugman van balbezit moest vrijwaren. Verder dan een aantal voorzetten in het centrum kwamen de witzwarten dan ook niet en daarbij waren de vuisten van doelman Eric Nell vooralsnog een probaat afweermiddel. De eerste aanvallende wapenfeiten van de Linschotenaren ontstonden rond het kwartier spelen. Het oogde alsof er een knop werd omgezet die het spul in aanvallend opzicht tot leven wekte. Aanvoerder Sam da Cruz bediende zijn medeaanvallers met dieptepasses en gooide er ook zelf een flinke rush uit. Binnen de kortste keren was de cornerverhouding in evenwicht en waagde ook Vincent van Eijk zich in de voorste linie om koppend gevaar te stichten. In de rebound schoot hij over het doel van doelman Visser. Nog niet was Tom Mooij van de schrik bekomen van de gele kaart die de arbiter hem voorhield, of een voordeelregel-toepassing van de scheidsrechter bij een overtreding op Sam da Cruz werkte positief in Linschotens voordeel. Bart Dening liet zijn bewakers de hielen zien en schoot vanaf de rechterzijde langs Visser; 0-1 (22e min.).

Identieke doelpunten

De scherpte van het counterwapen bleef aanwezig en nog niet had Eric Nell een stijlvolle redding ten beste gegeven of de Woerdenaren moesten opnieuw ervaren dat de VVL’ers een schotvaardige middag in petto hadden. Linksbuiten Jelle Baars verstuurde een hoekschop richting de tweede paal en daar stond Vinn van Riet klaar om het karwei af te maken; 0-2 (30e min.). De elf uit Woerden lieten het er niet bij zitten en pakten het initiatief weer duidelijker op. Een voorzet vanaf de linkzijde werd door de bij de tweede paal geposteerde Mac-Nack in de doelmond gekopt en daar wist aanvoerder Chris Daalhuizen in de scrimmage de bal over de doellijn te werken; 1-2 (38e min.). De poging nog voor de thee langszij te komen slaagde wonderwel. Uit een bijna identieke situatie en geholpen door aarzelend ingrijpende verdedigers was dit keer Jordi de Vormer (ex-VVL) de man die koppend de gelijkmaker op het bord wist te brengen; 2-2 (43e min.). Na nog een door Jelle Baars gelanceerde afzwaaier die door Visser op de lijn uit de lucht werd geplukt brak de rust aan.

Voorzichtigheid

Tot aan het uur gebeurde er bitter weinig op de grasmat. De duels werden wat harder en dat resulteerde ondermeer in een gele kaart voor Brugman na een overtreding op Vincent van Eijk die even nadien nog eens voordeed hoe een sliding wel correct kan worden uitgevoerd. De angst om te verliezen leek het te winnen van de wil om grotere risico’s te nemen. Op de rand van het zestienmetergebied werden Woerdense pogingen door het centrum door te breken gesmoord. Niet altijd in de kiem, maar wel doeltreffend. Namens VEP kwam Lars van der Sluijs met nog een ruim een kwartier op de klok in scoringspositie, maar zijn schot miste de juiste richting. Van Eijk’s rushes naar de voorste linie werden steeds spaarzamer, terwijl zijn evenknie Daalhuizen de druk op Nell trachtte te verhogen. Bij vrije trappen vanaf de rand van de zestien leek doelman Eric Nell zich steeds beter in zijn element te voelen. Tussen de mêlee van spelers die zich voor zijn neus ophoopten behield hij koelbloedig het overzicht. Ook in de fase waarin door Sam da Cruz de uiteindelijk winnende goal werd geproduceerd 2-3 (84e min).

Scheids of doelman?

Een slotfase vol hectiek was het gevolg. De gele kaart die de Linschoter doelman incasseerde was er een van het type ‘pechgeval’ (met het oog gericht op een hoge bal buiten de lijn geraken en de bal met de hand beroeren). De scheidsrechter waardeerde het in de geest van de wedstrijd. Dat deed de man-in-het-roodzwart ook bij het afkeuren van de gelijkmaker van VEP door Daalhuizen. In eerste instantie was er sprake geweest van buitenspel, een gebeuren waaraan de VAR nog de handen vol zou hebben gehad. In doelman Nell schuilt nog een scheidsrechter-in-spé; hij namelijk constateerde het buitenspelgeval! Voorlopig gaat doel verdedigen hem nog beter af. In de slotminuten haalde hij de hoofdrol binnen.