44ste editie van de Linschotenloop

Hanneke Stoof

Zaterdag tegen de middag begon het al aardig druk te worden in Linschoten. Er waaide een stevige wind maar het was gelukkig droog. Er werden zo’n 4.000 lopers verwacht, jong en oud.

De takken en ballen waaien uit de boom

Traditiegetrouw stond de stichting ‘De Blije Kei’ met heerlijk geurende oliebollen vlak bij de supermarkt. Daar begon de voorpret al. Hoe dichter je bij de sporthal kwam hoe drukker het werd. Vrijwilligers waren bezig met de laatste aanpassingen, hekken sluiten en de omgewaaide kerstbomen overeind te zetten. “De takken en ballen waaien uit de boom”, zei Natascha van de Pol, terwijl zij een kersttak terughing in een namaak kerstboom.

Op weg naar de sporthal passeerden er twee dames uit Zoetermeer, Yvonne en Carol. Ze waren nog maar net begonnen aan de wandeling van 10.5 km. “We hebben niet zo’n haast.” Wandelgroep ‘Montfoort wandelt’ was al klaar met de 5.3 km. “Wij zijn om kwart over negen gestart en wij hebben het in een uurtje gelopen”, vertelde Barbara Griffioen, een van de begeleidsters.

In een hoekje van de sporthal richtte Haraldinio Abauna een informatiestand in. “Ter promotie van buitenlandse marathons,” legde hij uit. Haraldinio is een zestiger en loopt nog met regelmaat een halve marathon. “Vandaag niet, want anders heb ik geen tijd om de buitenlandse marathons te promoten. Ik loop vandaag de 5.3 kilometer.”

Verhitte gezichtjes

Tegen twaalf uur werd het drukker met ouders met kinderen voor de puppy- en kidsrun. Een vader uit Amsterdam en zijn twee kinderen, Beau en Siem, maakten zich klaar voor de 2,2 km. Laure en Willem uit Kamerik van vijf en drie waren met opa en oma gekomen voor de puppyrun. Quinn Verhoef uit Linschoten liep samen met zijn vader. Voor de tweede keer al. Quinn is drieënhalf en zal ongetwijfeld vorig jaar de jongste deelnemer zijn geweest.

Piet de Bruin, voorzitter van Voetbalvereniging VVL, loste het startschot. Het was vermakelijk om de kleintjes te zien rennen. Verhitte gezichtjes, aan de hand van papa of mama of gewoon met een ploegje vriendjes. Roan Bos uit Linschoten liep voor de eerste keer mee. Met zijn vier jaar was hij sneller dan papa, vertelde hij. Na afloop kregen alle kinderen een medaille.

Vandaag loop ik niet mee

Bij de vijf kilometer stond een man gekleed in hardloopkleren die lopers aanmoedigde. Op de vraag of hij straks de tien kilometer of halve marathon zou lopen zei hij; “Ik heb al elf keer de halve marathon gewonnen in Linschoten en het parcoursrecord uit 1990 staat ook nog steeds op mijn naam; 63 minuten en 18 seconden. Vandaag loop ik niet mee. Mijn partner Ellen Abbringh loopt mee met beginners als begeleider, daarvoor sta ik hier.” Deze man bleek dus de legendarische Aart Stigter te zijn.

Terwijl de10.5 km. van start ging en de halve marathon, speelde de Zuidwest Utrechtse Pretkapel uit Montfoort vrolijke deuntjes waar lekker op gelopen kon worden. Bij de start van de tien stond Ruben van der Laan uit Driebruggen tussen de toeschouwers. Ruben had voor de tweede keer meegelopen met de 5.3 kilometer. Hij was een van de jonkies en hij eindigde op de 46ste plaats van de 205 deelnemers in die categorie.

Terwijl er buiten gerend werd, was er in de sporthal ook bedrijvigheid. Zeven massagetafels met masseurs om de lopers na afloop te kunnen masseren. Gerard de Haan, verzorger bij VVL, is sinds 1992 als masseur bij de Linschotenloop betrokken. Dit is zijn laatste jaar als coördinator.

Het is mooi om te helpen bij zo’n dorpsevenement

Vier lopers van de familie Van Dijk hadden verschillende afstanden gelopen. Schoondochter Joyce de 10.5 km, evenals haar man Michael en zwager Jeroen. De vijfjarige zoon Siem liep zijn eerste Linschotenloop. Hij werd vijfde van de dertig bij de puppyrun. De twee broers zijn lopers terwijl vader Gerrit met zijn jongste zoon Rutger al sinds jaar en dag het verkeer regelen als vrijwilliger. Op de vraag hoe zij betrokken zijn geraakt bij de Linschotenloop zegt vader Gerrit: “Vroeger werden de voetballertjes vanuit VVL gestimuleerd om mee te lopen, of om vrijwilligerswerk te doen bij de Linschotenloop. Zo zijn we erbij betrokken geraakt. Wij doen dit al heel wat jaren. Het is mooi om te helpen bij zo’n dorpsevenement.” Moeder Thea moedigt de kinderen aan, past op de jassen van de lopers en zorgt voor de inwendige mens. “Wil je soms ook een stukje koek?”