Twee politieke verslagen

Grappig, vorige week twee verslagjes over hetzelfde onderwerp in dezelfde krant: de voorbije week schreven zowel politiek redacteur Trudie Scherpenzeel als de onafhankelijke tekstschrijver van de gemeente Oudewater elk een paar honderd woorden over een bouwvergunning voor een kantoorpand op het industrieterrein in Oudewater die door de Raad van State vernietigd is en nu opnieuw is ingediend.

De kwestie: een bestaand gebouw wordt vergroot en omgebouwd tot een accountantskantoor. Bij het ontwerp in eerste aanleg was te weinig parkeerruimte voorzien, en twee andere ondernemers hebben daar bezwaar tegen gemaakt op grond van de geldende normen. In de ogen van de hoogste rechter in Nederland is het inhoudelijk bezwaar van de buren voldoende argument om de vergunning, reeds verleend, te vernietigen. En zonder dat het bezwaar van de parkeerruimte afdoende opgelost is heeft de opdrachtgever opnieuw een aanvraag voor dezelfde verbouwing ingediend.

Volgens Trudie kondigt wethouder Duindam zelf aan dat dit in feite een herhaling van zetten is. Het college ziet geen verdere belemmeringen, en vraagt de raad een verklaring van geen bezwaar af te geven.

Een woordvoerder van het accountantskantoor - let wel, niet de opdrachtgever, maar de toekomstige gebruiker van het pand - mag in de forumvergadering een emotioneel betoog houden over de zeer krappe tijdelijke behuizing van zijn personeel. Alsof alle medewerkers van het kantoor als ze niet thuis werken ongeveer bij elkaar op schoot zitten, en dat als de verlossing komt in de vorm van het nieuwe kantoor iedereen plechtig belooft met de fiets naar kantoor te komen.

Eigenlijk is het allereerst misschien wel de vraag, vindt de woordvoerder van het CDA, of een accountantsbedrijf zich wel hoort te vestigen op een industrieterrein? Voor wethouder Duindam is het klip en klaar dat het bedrijf in kwestie dat zich daar wil vestigen op geen enkele manier ter discussie staat, en ja, de bredere discussie over de vraag welke soorten bedrijven er wel en niet thuishoren op een industrieterrein kunnen we voeren, maar dat is nu niet aan de orde. Het bestemmingsplan is twaalf jaar oud en er zijn in de jaren nadien de nodige uitzonderingen gemaakt voor bedrijven van allerlei pluimage.

Wanneer het accountantskantoor straks verhuist, kan het tijdelijk onderkomen gesloopt worden om plaats te maken voor woningbouw, voegt de wethouder er als extra argument aan toe, en Trudie noteert dat. Zoiets van: je oude schoenen weggooien voordat de nieuwe klaar zijn, en dan een paar schoenen, een maatje te klein, lenen van een vriend. En die dan een jaar langer nodig hebben dan voorzien. Tsja... de onafhankelijke tekstschrijver van de gemeente Oudewater concludeert: het lijkt allemaal kinnesinne en het gehakketak duurt voort.

Enig juiste conclusie: voorlopig kan het accountantskantoor nog niet verhuizen.

Otto Beaujon