Kinderen groep 7 leggen verkeersexamen af

Het was al eens uitgesteld wegens slecht weer, maar nu kwam het er dan eindelijk van. Kinderen uit groep 7 van basisscholen uit Montfoort en Linschoten legden afgelopen vrijdag hun praktijkexamen verkeer af. In oranje gekleurde hesjes met een eigen rugnummer, legden ze op hun fiets een route af vanaf de basisschool de Howiblo door Montfoort.

Ria Streng en Ellen Zwinkels zaten naast de weg te beoordelen hoe de kinderen langs fietsten. “Kijk daar heb je nummer 43. Oh nee, het is 33 en 32. Zie je dat? Ze keken niet naar de straat van rechts. Daar moeten ze naar kijken. Ze keken naar ons, en de auto die passeerde registreerden ze volgens mij ook niet. Wat zal ik opschrijven?”, vraagt Ria. “Passerende auto, schrijf ik op.” Beiden plaatsten een opmerking achter de naam van het kind, dat net voorbijkwam. Eventjes was het rustig en kwam er niemand voorbij. Toen opeens een hele groep achter elkaar. “Ze moeten eigenlijk per twee fietsen. Anders is het lastig voor ons om op te letten. Dat ze hier nu zo dicht op elkaar fietsen, zal wel komen doordat wij aan het einde van het parcours zitten. Hier de bocht om en dan zijn ze weer op school.” Beide dames vinden het leuk en belangrijk om te doen. “Er werd om hulpouders gevraagd op school en wij hebben ons opgegeven.” “Oma’s mogen ook meedoen”, zegt Ria. Haar kleinkind Sam die op de Howiblo zit, reed ook mee.

Op de vraag of kinderen ook kunnen zakken voor hun fietsexamen, antwoordden ze ontkennend. “Dan moet je wel heel veel kruisjes hebben. Of als je door rood rijdt, dan ben je af.” “Kijk, die mevrouw geeft de kinderen voorrang. Ze had eigenlijk voorrang. Wat moet ik erbij zetten? Voorrang verleend door auto van rechts?” “Nee, eigenlijk deed zij het verkeerd. De kinderen deden niks fout.” “Dan zet ik er ook niks bij.” “Die heeft wel gekeken, en 44 reed achteraan. 45 keek niet.” “Hallo!”, zegt een examendeelnemer vrolijk. “Dat was het Kompas. Dan komt nu de Heeswijk zo voorbij.” De Howiblo kwam pas helemaal aan het eind. “Even zwaaien naar mijn kleinkind”, zegt Ria. “Eigenlijk mogen ze niet zwaaien”, lacht Ellen. “De kinderen komen hier allemaal voorbij en zeggen dan vrolijk gedag. Dat is zo leuk.” Het duurde even voordat de volgende school voorbijkwam. Dus, namen de dames er nog maar weer een kopje thee bij. “Ze hebben koffiepauze denk ik. Het is zo prima om uit te houden.”

Sjoukje Dijkstra