Wij van WC-eend adviseren...

Bij de ingang van het gemeentehuis stonden maandagavond beveiligers. Windmolens zijn blijkbaar inmiddels zo’n heet hangijzer dat een raadsinformatieavond niet meer zonder bewaking kan. Het mag wat kosten. Welk signaal je daarmee afgeeft aan inwoners die vooral gekomen zijn omdat ze zich zorgen maken over hun gezondheid en leefomgeving, laat ik even in het midden. Overigens bleef het gevaar beperkt. Toen ik een paar uur later vertrok, hield de beveiliging zich vooral bezig met een verdwaalde kat die al twee uur in het gemeentehuis bivakkeerde. Er werd geaaid, geknord en gediscussieerd of het nog een kitten was. Kijk, toch nuttig.

De avond begon met drie deskundigen die op uitnodiging van de gemeente uitleg gaven over windenergie, geluid en gezondheid. Een klein rondje googelen leerde vervolgens dat projectleider Michel Simons al jaren windenergieprojecten voor overheden begeleidt, milieuadviseur Bouke Vogelaar twaalf jaar werkte voor adviesbureau Pondera en Jeroen de Hartog van de GGD ook verbonden is aan het Expertisepunt Windturbines en Gezondheid van het RIVM.

Deskundig? Ongetwijfeld. Onafhankelijke critici van het product? Nou nee. Het deed me denken aan drie bakkers die komen uitleggen waarom brood zo goed voor je is. Ze zullen er alles van weten. Alleen jammer dat de klant met een glutenintolerantie pas daarna vijf minuten krijgt om in te spreken.

Want daarna kwamen de inwoners. Met vragen over laagfrequent geluid, gezondheid, natuur en het voorzorgsprincipe. Met persoonlijke verhalen ook. Over kinderen voor wie thuis een veilige plek is en de angst dat die rust straks verdwijnt. Niet alles wat zij zeggen is daarmee automatisch waar, maar juist daarom zou het aardig zijn geweest als een deskundige met een kritischer geluid gewoon naast de andere deskundigen had gezeten. Scheelt de beveiliging misschien ook weer wat zenuwen.

Als vierde inspreker kwam Ivo Thonon aan het woord. Niet uit Cattenbroek, niet uit Linschoten en zelfs niet uit Montfoort, maar uit Utrecht en namens Energie van Utrecht. Hij vond het jammer dat er eerst sprake was van vier turbines, toen drie en nu nog maar twee. Enkele mede-insprekers snoven hoorbaar. Ook Thonons achtergrond bleek na een rondje googelen uitstekend bij zijn betoog te passen. Hij houdt zich beroepsmatig bezig met public affairs en coöperatieve energieprojecten. Helemaal prachtig: jarenlang was hij woordvoerder van de Toiletalliantie. Soms hoef je als columnist werkelijk niets meer te verzinnen: Wij van WC-eend adviseren WC-eend.

Het grappige is dat de gemeente zelf eigenlijk ook een beetje WC-eend is. Montfoort wil de regie over de windturbines namelijk graag in eigen handen houden. Het argument horen we inmiddels regelmatig: als wij het niet doen, doet de provincie het. En natuurlijk valt daar bestuurlijk iets voor te zeggen. Alleen begint ‘zelf de regie houden’ zo langzamerhand wel een bijzonder handig antwoord te worden. Windmolens? Anders doet de provincie het. Toetsingskader? Dan bepalen wij tenminste zelf de voorwaarden. Kritiek? Daarvoor organiseren we een informatieavond. En die informatieavond? Die was volgens de gemeente zelf uitstekend gelukt. Ze liet na afloop weten ‘zeer tevreden’ te zijn, vond dat inwoners veel ruimte hadden gekregen en overweegt deze opzet bij vergelijkbare complexe onderwerpen vaker te gebruiken.

Kijk. Dan is de cirkel rond. Wij van WC-eend nodigen zogenaamd onafhankelijke experts uit die kritisch lijken en wellicht wat vraagtekens neerzetten bij het gebruik van WC-eend, maar puntje bij paaltje nog steeds WC-eend zouden adviseren. Want wiens brood men eet, diens woord men spreekt... Wij van WC-eend adviseren: vooral zo doorgaan. De beveiligers mogen trouwens blijven. Je weet tenslotte nooit wanneer er weer een kat binnenloopt.

Sjoukje Dijkstra