Cees (80) fietste volledig op eigen kracht het IJsselmeer rond

Iedere dag stapt hij op zijn fiets voor een route van 20 tot 40 kilometer. Cees Reichard uit Haastrecht werd dit jaar tachtig, maar fietst nog steeds zonder elektrische ondersteuning. Van 5 tot en met 12 juli fietste hij 400 kilometer rond het IJsselmeer.

Van hotel naar hotel

Waar een groot deel van de Nederlanders inmiddels op een e-bike rijdt, is dat voor Cees totaal niet aan de orde. “Ik fiets al jaren op een gewone fiets en dat bevalt prima. Ik ben niet van plan daar verandering in te brengen, tenzij het echt niet anders meer kan natuurlijk.”

Dagelijks maakt hij een flinke tocht. Het liefst tussen de 20 en 40 kilometer; bij slecht weer wordt het minimaal een rondje van 10 kilometer. Twee jaar geleden reed hij de Elfstedentocht, georganiseerd door de ANWB. Tijdens die tocht fietste de sportieve Haastrechtenaar 40 tot 50 kilometer per dag. Omdat dat zo goed bevallen was, informeerde Cees opnieuw bij de ANWB naar mogelijkheden voor een fietsvakantie. Dit keer koos hij voor de georganiseerde reis rond het IJsselmeer. Net als de vorige keer werd zijn bagage van hotel naar hotel gebracht en kon hij voor vertrek genieten van een uitgebreid ontbijt. “Dat is echt uitstekend geregeld,” vertelt Cees. “Het is een prachtige tocht en de hotels zijn prima. Vooral het hotel bij het Zwarte Water vond ik erg mooi.”

Wind tegen

De reis begon in Nunspeet, richting Amersfoort. Vandaar fietste Cees naar Amsterdam. Tijdens deze twee dagen had hij 70 kilometer per dag én tegenwind. Een pittige start, maar Cees maakte zich er niet druk om: “Dan doe ik het gewoon wat rustiger aan, ik raak er niet vermoeid van.” Vanuit Amsterdam ging de route naar Enkhuizen, met zijwind. “Bij Enkhuizen moest ik overvaren en vanaf toen had ik de wind in de rug,” blikt hij terug.

Geen zadelpijn

Met het weer had Cees veel geluk: aangename temperaturen en droog. Iedere dag vertrok hij rond 9.30 uur en kwam tussen 16.00 en 18.00 uur aan bij het hotel. Onderweg nam hij drie pauzes voor koffie of iets te eten. Van zadelpijn heeft hij nooit last, volgens hem dankzij een goed zadel. Het enige nadeel vond hij het gebrek aan horeca onderweg. “Daar hoorde ik meer deelnemers over. Je moest echt een dorpje in en dan nog goed zoeken naar een plekje om wat te kunnen nuttigen.”

Aan het eind van de week stond de teller op 400 kilometer. Cees is inmiddels alweer aan het kijken welke route hij volgend jaar wil gaan fietsen.