Haastrechtse Renée loopt voor KWF ter nagedachtenis aan haar vader

‘Een Pak leeft niet lang, maar intens.’

De 34-jarige Renée Pak uit Haastrecht verloor op 17 februari dit jaar haar vader aan de gevolgen van slokdarmkanker. Hij mocht slechts 63 jaar worden. Renée koos ervoor om niet in stilstand te blijven hangen. Geïnspireerd door de woorden van haar vader ‘Een Pak leeft niet lang, maar intens’ besloot ze zijn kracht en doorzettingsvermogen voort te zetten. Op 12 april staat ze aan de start van de Marathon van Rotterdam, een sportieve uitdaging die voor haar veel meer betekent dan alleen ruim 42 kilometer hardlopen.

Kneitersterk

Ruim 2,5 jaar geleden kreeg haar vader Ardo de diagnose slokdarmkanker. Het nieuws kwam hard aan, maar zijn reactie was typerend voor wie hij was: nuchter, positief en strijdlustig. “Hij dacht precies zoals Johan Cruijff toen die ziek werd: als we het niet hadden geweten, hadden we er niets aan kunnen doen”, vertelt Renée.

Ardo merkte dat er iets mis was toen slikken steeds moeilijker werd. Een intensief traject van chemo en bestralingen volgde, maar hij weigerde zich door de ziekte te laten tegenhouden in wat hij altijd gewend was te doen. “Mijn vader was kneitersterk. Hij bleef gewoon werken, zelfs tussen de behandelingen door. Hij wilde niet toegeven.”

Samen de schouders eronder

De familie Pak besloot vanaf dag één samen de strijd aan te gaan. In de tuin van Renée haar zus werd een mantelzorgwoning geplaatst, zodat Ardo en zijn vrouw dichtbij konden wonen en de zorg gedeeld kon worden. Maar op 31 december 2025 kwam het onvermijdelijke bericht: er was geen behandeling meer mogelijk. “Hij heeft maar zeven maanden van die mooie woning kunnen genieten,” zegt Renée. Als moeder van twee jonge kinderen voelde ze dat ze sterk moest blijven. “Het leven gaat door. Mijn vader was altijd positief, en dat wil ik ook zijn. Hij zei altijd: het is wat het is.”

Warme herinneringen

Renée bewaart talloze warme herinneringen aan haar vader. Samen naar Ajax, wintersportvakanties met haar zus en vrienden van haar vader en afgelopen september nog een familievakantie in Frankrijk. Tijdens die vakantie bleef ze hardlopen. Haar manier om haar hoofd leeg te maken.

Renée besloot zich in te schrijven voor de Marathon van Rotterdam. Niet alleen voor zichzelf, maar vooral voor haar vader. Ardo was namelijk zelf een fanatiek sporter: hij liep een marathon onder de drie uur, meerdere triatlons en menig keer de Nijmeegse Vierdaagse.

“Ik wilde hem laten zien dat ik het ook kon”, vertelt ze. Toen ze ontdekte dat ze voor KWF kon lopen, was de keuze snel gemaakt. Ze wilde het eerst een verrassing voor haar vader houden, maar vertelde het hem toch toen duidelijk werd dat hij de marathon niet meer zou meemaken.

Opgeven is geen optie

Zijn trots was groot. “Hij stuurde mijn deelname naar al zijn vrienden en familie door. We hebben allebei geen social media, dus het ging echt van persoon tot persoon. De vele donaties laten zien hoe geliefd papa was.”

Op 12 april staat Renée aan de start van haar allereerste marathon. Haar doel is ambitieus: binnen vier uur finishen. Maar één ding staat vast: ze geeft niet op.

“Al moet ik kruipend over de finish”, zegt ze vastberaden. Met familie en vrienden langs de kant en haar vader in haar hart, zet ze door.

Steun voor KWF

Renée loopt voor haar vader, voor zichzelf en voor iedereen die met kanker te maken krijgt. Donaties zijn welkom, want iedere euro draagt bij aan onderzoek en hoop. Doneren kan via: www.acties.kwf.nl/fundraisers/reneepak