Een paaltje waar je wat van kan leren

Er is volgens mij niets beters voor een stad dan kinderen. Niet alleen omdat ze gezellig zijn, maar omdat ze een eerlijke maat geven. Als een straat veilig genoeg is voor een kind om er zelf te lopen, fietsen of even te blijven hangen, dan zit het met die straat meestal wel goed.

UNICEF schrijft al jaren dat steden die goed werken voor kinderen, uiteindelijk beter werken voor iedereen. Dat klinkt groot, maar het is eigenlijk heel simpel: als het veilig en prettig is voor de kleinsten, profiteren we daar allemaal van. Ouderen, ouders, ondernemers - noem maar op.

Betekent dat dat we morgen alles radicaal moeten omgooien? Natuurlijk niet. Wat we wél kunnen doen, is dingen proberen. Want van proberen kun je leren. Wat werkt en wat niet. Zo kun je al lerend de stad stap voor stap beter maken.

Toch zie ik in discussies - zeker online - vaak iets anders gebeuren. Het is goed of fout. Of Zwart of wit. Vooral als het over auto’s en ruimte gaat, lopen de meningen snel op. Neem het paaltje in de straat bij de Mariaschool in Oudewater. Dat staat er zodat auto’s daar niet met hoge snelheid kunnen doorrijden. Het idee erachter is simpel: kinderen en ouders veilig rond de school laten bewegen. In een schoolstraat lijkt me dat geen hele vreemde gedachte.

Maar de reacties zijn fel. Belachelijk. Ridicuul. Er wordt zelfs voorgesteld om de school maar naar buiten de stad te verplaatsen, zodat auto’s meer ruimte krijgen. Dan stel ik mezelf wel de vraag: wat voor stad ben je als je je kinderen naar de rand verplaatsen?

Wat ik mis in zulke discussies, zijn de nuchtere vragen. Is het er veiliger geworden? Zien we meer spelende kinderen? Zijn er meer lachende kinderen? Slapen mensen in de straat weer met het raam open? Zijn er echt grote verkeersproblemen ontstaan? Wat leren we ervan? Er zijn veel grote uitdagingen voor de stad. Misschien moeten we daarom wel vaker zeggen: laten we het eens proberen. En daarna eerlijk kijken wat het oplevert.

De stad verandert - dat doet ze al eeuwen. De vraag is alleen: blijven we stilstaan met angst voor verandering, of veranderen we de stad met moed en nieuwsgierigheid?

Ik kies liever voor dat laatste.

Jonne Kuyt