WK-succes Oudewaterse schaatsdames

Voor de schaatsmasters stonden er de voorgaande weekenden twee wereldkampioenschappen op het programma. In het Olympia Stadion van Innsbruck werden de Sprint Games gehouden en een week later waren de schaatsmasters te gast in de Max Aicher Arena in Inzell voor de 34ste Masters Allround Games. Het werden succesvolle Games voor de Oudewaterse deelnemers. Lettie Zwanenburg liet zich tweemaal kronen tot wereldkampioen in de leeftijdscategorie 65-69 jaar en Evelien van der Kist keerde huiswaarts met een bronzen medaille.

Masters zijn van alle leeftijden

Alle schaatsers boven de 30 jaar mogen zich master noemen. Dat heeft gevoelsmatig nog niet altijd de voorkeur van de dertigers, maar het geeft hen wel het recht om bij ‘de oudjes’ uit te komen op de grote toernooien. Dat doen ook schaatsers die al hoogbejaard zijn. Zo was de 92-jarige Noor Arne Kjell Foldvik in Inzell de oudste deelnemer.

Innsbruck

Voor Lettie Zwanenburg begon haar bijna drie weken durende schaatsreis in Oostenrijk. Daar schaatste haar man Wim Zwanenburg op maandag 19 januari honderd kilometer op het natuurijs van de Weissensee. Maar daarna werd de focus verlegd naar de schaatstoernooien in de Oostenrijkse en Duitse Alpen.

De wedstrijden in Innsbruck werden gehouden op de baan waar in 1976 de Olympische Spelen plaats vonden. Memorabel is nog de heroïsche gouden medaille die Piet Kleine daar op de tien kilometer behaalde. Het sneeuwde toen en dat was op de afsluitende dag van het sprinttoernooi voor de masters niet anders.

Lettie Zwanenburg had op de eerste wedstrijddag al een ruime voorsprong in het klassement genomen op Marianne de Neeling, haar Nederlandse concurrent. Met 51,50 en 1.45,58 was ze op de zonovergoten, maar ijskoude baan tweemaal de sterkste. Wel verloor ze de ritten van haar directe tegenstanders, de Amerikaanse Sara Cushman en de Japanse Tomoko Wakazuki, maar die kwamen in een andere leeftijdscategorie uit.

Op de tweede wedstrijddag sneeuwde het. Lettie Zwanenburg: ‘De baan kon niet gedweild worden. Iedereen was een beetje zenuwachtig en de lijnen en blokjes waren niet te zien door de sneeuw.’ De 500 meter liep minder dan op zaterdag en Zwanenburg werd ‘slechts’ tweede, maar op de 1000 meter herstelde ze zich met een eerste plaats in 1.47,11. Met driemaal goud pakte ze uiteraard ook de wereldtitel. De Neeling en de Noorse Marite Agnethe Steen flankeerden haar ‘s avonds op het podium. En bij het eindbanket gingen, na een dag schaatsen, de benen wederom los bij het optreden van de Tiroler Musikkapelle, want feesten kunnen de schaatsmasters bijna net zo goed als het glijden op de smalle ijzers.

Inzell

De Oudewaterse Evelien van der Kist is een relatieve nieuwkomer in het mastercircuit. De schaatsster van het Utrechtse SVU komt uit in de categorie 35-39 jaar en is dus van een andere generatie dan SVO-schaatsster Lettie Zwanenburg. Maar beiden maken ze wel deel uit van het team MDU (Master Dames Utrecht) met als trainers Wim Zwanenburg en Leen van de Heuvel.

Sprintster Van der Kist sloeg het sprinttoernooi in Innsbruck over, maar liet in Inzell zien ook goed op de lange afstanden uit de voeten te kunnen. Op de 500 meter, de openingsafstand, kwam Van der Kist na een flinke misser, op twintig meter voor de finish ten val. Ze had echter het geluk in haar eigen baan over de streep te glijden. Desondanks klokte ze met 43,86 haar eerste 43’er in vier jaar. Het zegde alles over de perfecte omstandigheden in Inzell, waar een week eerder nog de finale van de World Cup werd geschaatst en de Noor Eitrem het wereldrecord om de 5 kilometer verbeterde.

‘Zo’n rit zet je misschien nog wel meer ‘op scherp’ voor de rest van het toernooi,’ vertelde Van der Kist later. Op de 1500 meter schaatste ze met 2.19,76 dan ook haar beste seizoentijd.

De zondag werd geopend met de 1000 meter, de favoriete afstand van sprintster Van der Klis: ‘Gewoon gaan!’ Het leverde haar met 1.29,07 de derde tijd op.

Op de slotafstand, de 3000 meter, moest ze haar derde plaats in het klassement consolideren en dat lukte haar zonder moeite: ‘Doordat sprinten me beter ligt, heb ik geleerd praktisch elke afstand in een ander ritme te rijden. Met een ‘luchtiger’ ritme kon ik op de 3 kilometer de rondetijden vrij vlak houden.’ Ze finishte na 5.04,98 en eindigde als derde in het klassement achter de Duitse Henckel en de Estse Ptitsona.

Titelprolongatie

Lettie Zwanenburg prolongeerde in Inzell haar wereldtitel die ze vorig jaar in het Noorse Stavanger behaalde. Het werd geen ‘clean sweep’ voor Zwanenburg, omdat ze op de 500 verrassend werd verslagen door Marianne de Neeling. Maar met 50,61 en 50,71 was het verschil minimaal. Op de 1500 meter zette Lettie Zwanenburg het toernooi naar haar hand door in haar rit tegen de Zweedse Karolin Palmertz Cerne met 2.33,30 ruim sneller te zijn dan De Neeling. De voorsprong in het klassement breidde ze uit door ook de 1000 en de 3000 meter te winnen. Op die laatste afstand schaatste ze tegen De Neeling, haar directe concurrent. Lettie Zwanenburg: ‘Ik mocht binnen starten, dus snel weg, eerste rechte stuk vol doortrekken en ik won de race met elf seconden voorsprong op Marianne. De 2de wereldtitel binnen … zeer dankbaar en blij dat het gelukt was.’

Profs en liefhebbers

Lettie Zwanenburg genoot van de sfeer in het ‘Bayerische’ schaatsoord: ‘Inzell is een prachtig gelegen bergdorpje waar het schaatsen altijd centraal staat. Schaatsprofs en schaatsliefhebbers bivakkeren en trainen er graag.’ En ze vervolgt: ‘Wij huisden in het hotel waar Jutta Leerdam met haar ploeg zat, die moest ook gewoon haar broodje jam bij het buffet halen. Jordan Stolz was er ook, die at gewoon een grote schnitzel met patat.’ En Van der Kist benadrukte nog maar eens het belang van het masterschaatsen: ‘Een leven lang schaatsen. Hoe mooi is dat! Zeker hier in Inzell!’