Zilver voor Van Miltenburg bij NK-marathon

Onne van Miltenburg werd vorige zaterdag tweede bij het Nederlands Kampioenschap marathonschaatsen voor junioren B in Utrecht. Het zilver was niet de eerste NK-schaatsmedaille die door een SVO’er werd behaald. Kees Verdouw en Lettie Zwanenburg gingen Van Miltenburg veelvuldig voor bij de schaatsmasters, Cindy Vergeer en Stan van Vliet waren succesvol bij de neosenioren en de junioren en Tessa van der Neut behaalde ooit zilver bij een NK-kortebaan op natuurijs. Maar het zilver van Van Miltenburg behoort zeker thuis in de eregalerij van de Oudewaterse schaats- en inlineskatevereniging, want bij het schaatsen is een NK-medaille heel bijzonder!

Kilometers

De focus van Onne van Miltenburg ligt op de langebaan. De MBO-student verbeterde onlangs op spectaculaire wijze zijn persoonlijke records op de kortste afstanden, maar de echte vaart komt er bij hem meestal pas in als de afstanden met kilometers worden aangeduid. Zijn duurvermogen toonde hij dit jaar al tijdens de marathoncompetitie in Utrecht. Begin november werd hij tweede bij een C1-wedstrijd op De Vechtsebanen en twee weken later pakte hij zelfs de winst. En dat waren wedstrijden op het hoogste, regionale niveau. Krachtmetingen voor de echte klasbakken dus! Met die podiumplaatsen kwalificeerde Van Miltenburg zich ook voor het NK van de B-junioren. En die wedstrijd werd vorige zaterdag op zijn thuisbaan verreden.

Onbekende

Normaal schaatst Van Miltenburg de marathons ‘als tussendoortje’. Als extra training. Maar het NK was uiteraard geen trainingsrace. Daar ging het om de prijzen. Onne van Miltenburg was de grote onbekende in de race over 35 ronden. Onbekend voor zijn tegenstanders én de schaatsinsiders, omdat ze de Oudewaternaar nog nooit hadden opgemerkt bij de grote wedstrijden. Het tempo lag in de eerste ronden van de titelstrijd hoog, maar het peloton bleef gesloten. Onne van Miltenburg: ‘Niemand durfde aan te vallen, want dat maakte je gelijk kansloos in de rest van de wedstrijd.’ Lars Groenheiden, ploeggenoot van Van Miltenburg, deed een poging, maar werd achterhaald.

‘Volle bak’

Na vijftien ronden vond wel de ontsnapping plaats, die beslissend was voor het verdere verloop van de wedstrijd. Sem Spruit, de absolute titelfavoriet, plaatste een scherpe demarrage en pakte al snel een voorsprong van zo’n tachtig meter op het peloton. De schaatser van het KNSB Talent Team Noord, en een van de grootste schaats- en inlineskatetalenten van Nederland, consolideerde gedurende meerdere ronden zijn voorsprong. Het was uiteindelijk de verrassende Van Miltenburg die solo de kloof tussen het peloton en Spruit overbrugde. ‘Dat was even volle bak schaatsen,’ aldus de Oudewaternaar. Hij profiteerde daarmee van zijn relatieve onbekendheid als schaatser, want niemand in het peloton reageerde op zijn ontsnapping. Het tweetal schaatste stevig door, maar bleef in bleef in het zicht van het peloton. Aan kop van deze groep neutraliseerde Groenheiden alle tempoversnellingen.

Wilhelmus

Nadat Van Miltenburg was aangesloten bleef Spruit het kopwerk verrichten en Van Miltenburg schaatste ‘in diens zog’ mee en kon zo herstellen van zijn zware inspanning. Spruit: ‘Ik had er geen idee van hoe sterk Van Miltenburg was en wilde geen risico nemen.’ Kort voor het eind van de wedstrijd versnelde het peloton en de alerte Van Miltenburg nam de kop over. Op het laatste rechte eind sprintte Sem Spruit hem echter voorbij en de jonge Alphenaar, ‘met sprintbenen als boomstammen’, kwam luid juichend over de Utrechtse finishlijn. Maar het verschil tussen sprinter Sem Spruit en stayer Onne van Miltenburg was minimaal. Volgens de elektronische tijdwaarneming slechts 0,141 sec.!

Voor Spruit werd na afloop dus het Wilhelmus gespeeld, maar Onne van Miltenburg zal minstens zo blij zijn geweest met zijn zilver als Spruit met het goud.