Een pluim voor alle verbindende activiteiten

Naast een religieuze viering is Kerstmis voor veel mensen (ook) een tijd van verbinding, van samen zijn. In verschillende verhalen over hoe mensen kerst vieren werd het verteld: verbinding, met de hele familie bij elkaar, misschien ook goede vrienden erbij, samen zijn, …

Want, familie is - ik generaliseer; ik weet het - verbondenheid, warmte en, hoe pathetisch het misschien ook klinkt, liefde.

Maar iedereen - ik generaliseer opnieuw - wil graag verbondenheid, warmte, liefde. Niet alleen uw naaste familie en uw naaste vrienden, die krijgen ongetwijfeld warmte en betrokkenheid genoeg, maar ook de buurvrouw next door die alleen is, of die nieuwkomer, die verderop woont, of elders in de stad.

Natuurlijk gunt iedereen in deze periode elk ander mens fijne dagen, samen met vrienden, geliefden, naasten, maar dat mag ook gelden voor mensen in de buurt en ook op al die andere driehonderdzoveel dagen per jaar.

En in Oudewater lukt dat aardig, maar we moeten dat wel up-to-date houden, uitbouwen, zodat echt iedereen mee kan doen, ook die buurvrouw en die nieuwkomer, die hier inmiddels alweer jaren woont.

Burgemeester Agnes Jongerius, nog vrij nieuw in Oudewater, liet, toen er iets geregeld moest worden, laatst via het AD weten: “Ik vind het een hele bijzondere gemeenschap.

Er is een soort gemeenschappelijkheid hier in Oudewater, waardoor je soms denkt dat er helemaal geen gemeentebestuur of burgemeester nodig is. Jullie regelen de zaken.”

Enige tijd terug stond daarover in De IJsselbode zoiets als ‘Oudewater kent een hechte gemeenschap; er is een actief verenigingsleven en er worden allerlei heel uiteenlopende activiteiten en evenementen georganiseerd, waaronder allerlei hulpvaardige en zorgzame activiteiten. En al die kleinere en grotere organisaties die zich hiermee bezighouden doen daar hun uiterste best voor. Al die organisaties én hun vrijwilligers - ja, ook die waar u zich wellicht voor inspant - verdienen een pluim.

In zijn kersttoespraak - een wat mij betreft uitstekende toespraak - sprak ook Koning Willem-Alexander erover, dat we moeten werken aan ‘een samenleving die (jonge; de haakjes zijn van mij) mensen perspectief en begrip biedt, met helpende handen voor wie struikelt en weer overeind moet komen … Zuinig zijn op …onze verantwoordelijkheid voor elkaar. Zonder gemeenschap waarin mensen naar elkaar omkijken naar elkaar steunen, gaat het niet’.

Maar ook kunst en cultuur spelen bij een dergelijke samenleving een rol, een belangrijke rol. Vanuit de ‘grote politiek’ wordt hier weinig aandacht aan besteed, betoogt Özcan Akyol, maar, zoals laatst in een column in - opnieuw het AD - schreef hij: ‘In Nederland zijn er duizenden en duizenden culturele initiatieven, opgezet door kleine en grote organisaties. Denk aan amateurtoneel, koren, muziekgezelschappen ... Ze brengen mensen bij elkaar en zorgen voor inspiratie en vertier, laten werelden elkaar ontmoeten, zorgen voor begrip en sociale cohesie en niet in de laatste plaats voor amusement … Cultuur schept een gezamenlijke identiteit. Nieuwsgierigheid naar anderen maakt ons empathisch en begripvol.’

Ook de organisaties die zich hiermee bezighouden verdienen net zo goed een pluim, want dat actieve verenigingsleven en de uiteenlopende activiteiten en evenementen, de heel gezellige festiviteiten, moeten we koesteren. Maak er, voor zover mogelijk, een mooi jaar van. Ook voor anderen.