Toekomstige inwoners van Oudewater

Als je van buiten Oudewater in dit knusse stadje aan de IJssel komt wonen, moet je, zeker als je wat ouder bent dan schoolgaand en er niemand kent, je best doen om met anderen in contact te komen. Nog lastiger, veel en veel lastiger, is dat voor jongeren die gevlucht zijn uit een thuisland waar de omstandigheden zodanig waren dat een ‘normaal’ leven eigenlijk niet mogelijk was. En die zijn er, in Oudewater, die jongeren die gevlucht zijn uit een onmogelijke situatie en min of meer bij toeval in Oudewater terecht kwamen.

Maar gelukkig zijn er ook mensen die zich om hen bekommeren. New Dutch Connections is een organisatie die dat doet en zij organiseerden afgelopen donderdag een avond in het Muziekhuis, waarin jongeren uit het tegenoverliggende woonverblijf én Oudewaternaren, die op zijn minst geïnteresseerd waren en wellicht wel iets voor die jongeren willen betekenen, aanwezig waren; een avond waarin op een indringende maar zeker ook sfeervolle wijze de problematiek van deze jongeren helder werd gemaakt. En wie weet werden en worden er voorzichtige contacten gelegd.

Halim zette tijdens de binnenkomst vooraf aan het programma met Afrikaanse klanken de toon; het klonk uitnodigend. Bright O. Richards - ooit zelf gevlucht uit Liberia naar aanleiding van de Liberiaanse Burgeroorlog - vertelde beeldend, nodigde uit om te vertellen, danste, nodigde uit om te dansen - en iedereen danste! - tijdens het bijzondere theaterprogramma Future Citizens; Toekomstige Inwoners. In dit programma van New Dutch Connections vertelden jonge (ex-)vluchtelingen over hun leven en luisterde de volle zaal ook naar het verhaal van Abdulaal, waarin zijn indrukwekkende reis van oorlog en onzekerheid naar hoop en veerkracht, werd verteld door de acteur zelf, ondersteund door livemuziek van Tarig en Halim.

Deze jongeren, hier in Oudewater, hebben een studieplek, een bijbaantje (bijvoorbeeld bij de Zuivelboerderij of Vepo Cheese, die veel lof kregen toegezwaaid), maar verlangen ook naar menselijk contact, een gevoel van thuis. Een warme plek waar ze welkom zijn, een kom soep, een goed gesprek, een avond samen voetbal kijken. Er zijn al een aantal buren die zich, na een wat onhandige start, inzetten voor deze jongeren en na deze avond volgen er ongetwijfeld meer. Zeker na de woorden van Bright Richards: “Ze willen niet afhankelijk zijn. Ze willen erbij horen.” Dat moet kunnen in de zorgzame Oudewaterse gemeenschap.