Neem het (l)even met een korreltje zout

Het leven dat je leeft is naast het toeval van waar en wanneer en in welke omstandigheden je bent geboren en allerlei andere zaken die je pad kruisen soms een vreemde mix van bijzondere situaties, onverwachte wendingen, leuke maar ook heel gênante momenten. Je kunt nog zo je best doen om alles onder controle te houden, maar vroeg of laat struikel je wel eens over je eigen voeten. En zo erg is dat achteraf nou ook weer niet, want het meeste lost zich ook vanzelf weer op.

We maken ons druk over van alles: boodschappenlijstjes, welk cadeautje we voor iemand zullen kopen, die stomme reclame op tv, deadlines en andere zaken waarvoor we tijd tekortkomen. En of je haar maar goed zit. Maar terwijl jij je druk maakt, draait de aarde gewoon door. We zijn allemaal maar kleine stipjes op een ronddraaiende bol in een oneindig universum. En datzelfde geldt voor onze voorouders; dat waren zij ook, inmiddels al miljoenen jaren. En die bol blijft gewoon draaien …

En toch raken we gestrest omdat iemand niet snel genoeg reageert op een Whatsappje of een e-mailbericht en … springt het stoplicht alweer op rood. En nog meer lijken we ons druk te maken als het over belangrijke maatschappelijke vraagstukken gaat, of dat nu binnenlandse of buitenlandse zaken zijn; we lijken er steeds heftiger op te reageren. Een ingezonden brief zet echter weinig zoden aan de dijk en op alles wat zich heden ten dage op het wereldtoneel afspeelt hebben we al helemaal geen invloed; je kunt er hooguit met veel verbazing naar kijken. Terwijl we er in feite niets aan kunnen doen en de meesten er ook, als we heel eerlijk zijn, nauwelijks iets van merken. We kunnen af en toe gaan stemmen, maar of dat je persoonlijke situatie nu echt verandert of die van een ander valt te betwijfelen. En als het om het buitenland gaat, hebben we er al helemaal geen invloed op en heeft dat buitenland ook nauwelijks directe invloed op ons persoonlijke leven.

Door wat je via de media te lezen en te zien krijgt, lijkt het alsof bijvoorbeeld de polarisatie en de criminaliteit de pan uitrijzen, maar onderzoek laat zien dat de verdeeldheid in Nederland niet per se is toegenomen en de criminaliteit de laatste decennia juist is afgenomen. Wat wel opvalt is dat polarisatie soms als middel wordt gebruikt om aandacht te krijgen. In ons huidige medialandschap lukt dat vaak goed: als je hard schreeuwt (waar of niet waar; het schijnt nauwelijks iets uit te maken), krijg je eerder aandacht.

Schenk er niet te veel aandacht aan. Want uiteindelijk valt het voor de meesten onder ons allemaal wel mee. Misschien wordt het tijd om eens wat luchtiger naar allerlei dingen te kijken. Laat eens wat meer op zijn beloop en maak je niet druk over zaken waarop toch je eigenlijk geen invloed hebt en nauwelijks iets van merkt, want de wereld draait niet om jou. Geniet maar van de mooie dingen die de wereld maar zeker ook je medemensen je te bieden hebben. En neem de rest met een korreltje zout.

Aad Kuiper