De jacht is geopend

Hanneke Stoof

Twee politieauto’s, politie op fietsen, Boa’s, wat was er aan de hand in Linschoten rond het dorpshuis De Vaart. Menig inwoner was verontrust maar het bleek uiteindelijk om een spel te gaan. Wijkagent René Reurings kreeg eens het verzoek of het spel jachtseizoen in Linschoten gespeeld kon worden. Er werd contact gelegd met de stichting Jeugd-punt en stichting Libel, er werd een datum geprikt en stichting Jeugd-punt trof de voorbereidingen.

Alle deelnemers in overal

Zo’n zeventig kinderen tussen de 10 en 18 jaar hadden zich aangemeld. De spanning was voelbaar. In het dorpshuis werden de spelregels uitgelegd en er werden teams geformeerd, vijf teams van twaalf kinderen. De groepen waren op leeftijd ingedeeld. Voor de herkenbaarheid moesten de deelnemers een overal aantrekken die uitgereikt werd. Het gebied waarin ze zich mochten begeven was afgezet met politielint. In twintig minuten moesten de groepen drie van de vier te behalen stempels verzamelen bij de stempelposten en uit handen van de politie blijven. Een keer afgetikt was nog niet af maar bij de tweede keer zou het spel afgelopen zijn. Er werd nog meegegeven ‘blijf aardig voor elkaar’ en er konden vragen gesteld. “Mag je op het dak”, vroeg Thijs Verhoef. Uiteraard mocht dit niet. Het moest wel veilig blijven. Fietsen, steps, auto’s en helikopters waren ook verboden.

Tactiek bespreken

Team één ging van start. De kinderen vlogen naar buiten en waren in no time uit zicht. Ze kregen vijf minuten voorsprong voordat de politie op hun dienstfietsen sprongen. Ondertussen gingen de achtergebleven teams tactiek bespreken. Patrick Vroege, de captain van team twee opperde: “We moeten zoveel mogelijk door de steegjes naar centrale plekjes.” Daarmee doelde hij vermoedelijk op de stempelposten die op centrale plekken zouden kunnen staan.

Ze hadden ons bijna weer te pakken

Team een kwam binnen. Verhitte blije gezichten. “We hebben het gehaald! Ik dacht in het begin, dit gaan we niet meer redden, maar we hebben het gehaald”, aldus teamcaptain Olivier van Schaik. “Het was moeilijk om de groep bij elkaar te houden.” Sem Kemp mengde zich in het gesprek: “Ze hadden ons bijna weer te pakken!”

Ook de vier agenten mochten even op adem komen terwijl de volgende ploeg, bestaande uit twee andere agenten en de twee Boa’s Channa en Tom, op de fietsen sprongen om team twee te gaan zoeken. Naast een van de agenten die op adem mochten komen stond een jongetje die te klein was om mee te doen. Hij was heftig geïnteresseerd in het dienstwapen wat de agent bij zich droeg. Het pistool bleef in de holster. De agent legde uit dat zij vandaag boventallig waren dus dat zij niet oproepbaar waren voor gewone oproepen.

Mugshot en teamfoto

Elke twintig minuten ging een volgend team op pad en om ongeveer 15.00 uur was het spel teneinde. Alle deelnemers gingen na afloop alleen in de photobooth voor een mugshot (boevenfoto) en met zijn allen voor een teamfoto als aandenken. De hongerige magen werden gevuld met pizza. Zo’n veertig pizza’s waren er bezorgd en de kinderen kregen er ook nog een drankje bij. Team één en vijf mochten met de eer strijken. Zij waren uit handen van de politie gebleven en hadden de stempels verzameld.

Steve Blokland en Delano Neslo van de Stichting Jeugd-Punt hebben samen met hun collega’s Mohamed Haddouche en Soukaina Hammouchi een prachtig evenement neergezet waar nog lang over nagepraat zal worden. Natuurlijk kon dit evenement niet tot stand komen zonder de zes politieagenten, de twee Boa’s, de vier vrijwilligers die stempelposten waren en de vele vrijwilligers die met dit evenement gemoeid waren.