Blik op ... Statushouders

Afgelopen week werd in Montfoort gesproken over een raadvoorstel rond de huisvesting van statushouders/Oekraïners en jongeren.

Laat ik eerst eens vaststellen, dat die aantallen asielzoekers en hun vraag naar huizen soms sterk overdreven worden. Als ‘taalmaatje’ bij vluchtelingenwerk heb ik de laatste jaren met eigen ogen kunnen zien dat 10 statushouders in twee sociale huurwoningen zijn gehuisvest. Het zijn namelijk twee gezinnen met elk drie kinderen. En dat telt voor de jaarlijkse doelstelling toch redelijk hard aan.

Maar goed, de berichten zijn dat er nog meer Oekraïners zullen komen en de getallen uit noord Afrika geven ook aan dat het aantal asielzoekers omhoog gaat. Nu zijn dat nog allemaal geen statushouders natuurlijk.

Nederland telt momenteel 342 gemeenten. En statushouders worden verdeeld naar aanleiding van aantallen inwoners van de gemeenten. Nu heeft Montfoort rond de 15.000 inwoners (van de bijna 18 miljoen inwoners van Nederland), dus het zal ook niet gaan om tientallen die naar de gemeente Montfoort komen, omdat er ook geen mogelijkheden zijn voor grootschalige opvang. Niettemin, er zullen meer statushouders moeten worden gehuisvest. In flexibele woningen, lees verplaatsbaar, voor een periode van 10 tot 15 jaar. Het college wil daarbij op zoek naar locaties waar dat zou kunnen en die de huidige bouwplannen in Montfoort niet in de weg mogen staan. Kleine locaties, hoewel er nog geen duidelijkheid is hoe klein, en voor de helft bestemd voor jongeren uit de eigen gemeente. Stel: er komen 10 flexwoningen op een locatie, dan zijn dat er 5 voor jongeren uit eigen gemeente en 5 voor ‘doelgroepen’ zoals statushouders, vluchtelingen uit Oost Europa en jonge minderjarige asielzoekers.

De VVD was in alle talen tegen: vanwege het niet afwachten van de spreidingswet van staatssecretaris Verburg waarvan zij verwachten dat die er niet zal komen en pas dan gedwongen maar wel in reguliere huizen. Dat met dit voorstel het aantal woningen ook voor de eigen jongeren wordt uitgebreid bovenop de al lopende bouwpannen aan de Bleek en bij Rapijnen (als de provincie tenminste met het voorstel instemt, want buiten de rode contouren, en er geld uit Den Haag komt) en niemand daar over sprak verbaasde me toch wel een beetje. Elke druppel op die gloeiende plaat van betaalbare woningen voor jongeren lijkt me toch meegenomen.

En dat het college zich niet voorneemt om de extra instroom op te vangen in de bestaande clusters van sociale woningbouw, waarvan er in Montfoort veel te weinig zijn, lijkt mee ook meegenomen.

Ik kan mij kortom niet in de redenering van de VVD verplaatsen.

Trudie Scherpenzeel

Trudie Scherpenzeel