Eenakteravond Artoha een aanrader
Algemeen‘Op een minimalistische manier wordt veel duidelijk’
19.30 uur; de deuren van de Thuishaven gaan open. Vriendelijk welkom geheten door het leden van toneelvereniging Artoha gaat het tweede eenakterfestival binnen een jaar van start.
Toneelliefhebbers opgelet! De toneelvereniging bestaat volgend jaar 75 jaar. In januari 2023 vindt de grote voorstelling plaats. De verwachting is dat er extra aandacht besteed wordt aan dit jubileum, daarover later meer.
Acht weken geleden zijn de voorbereidingen voor de eenakters gestart. Op minimalistische wijze wordt in één oogopslag duidelijk op welke plek de toneelspelers zich bevinden. Knap werk van de decorbouwers. De zaal is goed gevuld, maar voor diegene die twijfelen om een keer naar een uitvoering te komen kijken, het is een aanrader.
De volgende eenakters passeren de revue:
Eenakter Bedtijd “het bed”
Het publiek kijkt in een tweepersoonsbed waarin een man en vrouw slapen. Althans dat proberen zij.
De man slaapt zwaar en denkt licht, de vrouw slaap licht en denkt zwaar. Ze draaien, snurken, zeuren, denken, fantaseren en dromen. Deze tegenstellingen versterken elkaar en zorgen ervoor dat het niet saai wordt onder de lakens.
Eenakter Maar er hangt hier een man aan zijn balkon “balkonhek”
Aangeschoten thuiskomen en dan constateren dat er aan de buitenzijde van je balkon een man hangt.
Deze monoloog is zo sterk gespeeld, dat de aandacht van het publiek gaat naar de steeds gefrustreerder wordende persoon die een hulpdienst probeert te bereiken, in plaats van naar de persoon die aan de buitenzijde in een benarde positie verkeert. Dat die man die op de twaalfde etage de spijlen van de balkon beet heeft en gewoon bij de polsen gepakt zou kunnen worden door de aangeschoten man, wordt totale bijzaak.
Eenakter Bejegen me heus “beveiligersspeltje op blazer”
Waarom spreken over onheus bejegend in plaats van heus bejegend? In een groot, leeg museum voor moderne kunst bewaken twee suppoosten een kennelijk belangrijk kunstwerk. In het saaie werk dat zij uitvoeren, komen absurde gesprekken op gang. Het is een eenakter over verveling, kunst en seks. In het indringende samenspel van de twee toneelspelers voel je de spanning tussen de twee personen toenemen tijdens hun saaie werkzaamheden als suppoost. Door het stellen van hypothetische vragen, wordt de beeldvorming van het publiek door middel van woorden aan het werk gezet. Uitspraken als: “geen haar op mijn hoofd, berisping voor ongewenst intiem zijn, seksueel vergrijp; potloodventer in een trainingspak, het wordt een hete nacht, heus! laten niet veel aan de verbeelding over.
Eenakter Mannenpraat “witte, glanzende tegels van een wc met het bekende bierrandje”
Tijdens een bruiloft raken twee aangeschoten mannen aan de praat in het mannentoilet. Er wordt flink geroddeld over het bruidspaar. Spreken over de bruid Jacqueline in de zin: “Lientje voor een tientje, is niet zo handig als de bruidegom dit kan horen!” Het toilet wordt een biechtplek voor de aangeschoten mannen. Als blijkt dat ook de bruid alle gesprekken heeft gevolgd kan de songtekst van laat de zon in je hart niet toepasselijker zijn.
- ‘Ooh laat de zon in je hart
- Ze schijnt toch voor iedereen
- Geniet van het leven
- Want het duurt nog maar even!’
Hester van der Vlist
