Hollandse linde

Overal waar bomen moeten wedijveren met ideeën van mensen trekken de bomen onveranderlijk aan het kortste einde.Waar de natuur zelf mag uitmaken wanneer en hoe een boom aan zijn einde komt, treedt op enig moment de aftakeling in (kaprijp, zeggen de deskundigen) en dan maakt een storm of blikseminslag één, tien of vijfentwintig jaar later een einde aan de boom die er vijftig, honderd of honderden jaren over gedaan heeft om het einde te halen.

Staat de boom er in dienst van de mens, dan zijn de eerste tekenen van de eindigheid nog maar nauwelijks in zicht, of de boom wordt om veiligheidsredenen preventief gerooid. Moet er een bouwwerk of een parkeerplaats komen, dan moeten de bomen meteen plaats maken. Meestal worden ze gewoon omgezaagd, soms verplaatst: veel onnutte kosten, maar de pr-waarde van de verplaatsende instantie die zo nog maar eens wil onderstrepen hoe zorgvuldig ze met de natuur omgaat, maakt die kosten blijkbaar aanvaardbaar.

Stokoude bomen met symbolische waarde (de kastanjeboom in de tuin van Anne Frank) worden gerevitaliseerd met bodeminjecties en overeind gehouden met steunconstructies. Een half jaar later deed, in geval van de kastanje, de natuur toch wat haar bedoeling was: liet de boom alsnog instorten, en de 800.000 euro die de gemeente er aan uitgegeven had konden onmiddellijk afgeschreven worden.

Ik heb hier een wethouder wel eens horen zeggen dat er in onze stad nooit een vitale boom om cosmetische redenen gekapt mag worden: we moeten zuinig zijn op onze bomen, op de natuur, zei hij. Het was nadat er een grote linde aan de Westersingel omgewaaid was, en de aanwonenden graag wilden dat de overige ook opgeruimd zouden worden.

Of was het toen de RK en de PC tuinmannen van de beide kerkhoven vonden dat het jaarlijks harken en opruimen van de kleverige naalden van de grote cypressen langs het kerkhof een ondankbaar karwei was? Of was het toen de platanen langs de Tramweg er aan gingen?

In het nieuwe stratenplan voor de binnenstad waar we vorige week allemaal naar mochten komen kijken staat nog steeds -na diverse bespreek- en amenderingsronden- dat de Hollandse lindes langs de Donkere Gaard vervangen moeten worden: ze zouden er scharrig bij staan (de stedenbouwkundige uit wiens koker dit malle idee komt was er vermoedelijk afgelopen winter al eens gaan kijken: hee, er zitten geen bladeren meer aan!). De lindes moeten dan door een selectie van andere soorten vervangen worden, vooral niet door lindes, maar door Sophora’s, Gleditschia’s, Liquidambars en andere soorten die vandaag de dag in de mode zijn? De kosten? Straatwerk openbreken, boom omzagen, de wortels er uit frezen zonder dat de kademuur afbrokkelt, potgrond, bemesting, watervoorziening, plant- en steunmateriaal, straatwerk aanhelen - ik durf er geen slag naar te slaan, maar las vorige week terloops in deze krant dat het eenvoudig poten van één nieuw notenboompje in parkgrond 350 euro kost. We kunnen het ons besparen voor betere doeleinden.

Moet Oudewater echt zich de nieuwe kleren van de keizer laten aanmeten door die stedenbouwkundige, en moeten we met open ogen toezien hoe de prachtige lindes langs de Donkere Gaard versnipperd worden?

Wethouder, opnieuw kersvers benoemd, doe je uitspraken gestand dat we nóóit vitale bomen slopen als het niet hoeft, en ga er alsjeblieft voor liggen.

Otto Beaujon

Otto Beaujon