Hugo Kotestein oorkonde voor stichting De Kievit

Een goed verborgen paradijsje: stichting De Kievit, aan de rand van Harmelen. Te danken aan Mien Vernooij, die in 1992 drie daggeldershuisjes en een enorm stuk grond - boomgaard, tuinen, grasland, water - schonk en onderbracht in een stichting met een educatief doel: zo leefden mensen die op het land werkten voor hun boer en heer, en dagelijks uitbetaald kregen omdat er morgen misschien geen werk was. Het beeld van het gezin van Bartje (’Ik bid niet voor bruine bonen’) dringt zich op.

Miens stichting De Kievit is een klein soort openluchtmuseum met een grote opvoedkundige taak, die met niet minder dan 25 dagelijkse vrijwilligers (tuinlieden, onderhoudsploeg, dierverzorgers, bouwploeg, gastheren en -vrouwen, gidsen, imkers) ontwikkeld is met financiële steun van donateurs en sponsoring.

Tussen grote bossen lila herfstastertjes en duizenden bijen en vlinders, zonder verkeerslawaai, waan je je in een andere wereld van vers fruit en honing.

Het initiatief van De Kievit van bijna dertig jaar geleden en de manier waarop het vandaag de dag jaarlijks vele bezoekers - van schoolklassen, gezinnen en bejaarden op excursie - ontvangt, heeft de stichting Hugo Kotestein willen eren met de jaarlijkse oorkonde voor behoud van het erfgoed in stad en streek.

Voor menigeen een extra feestelijke bijeenkomst, zo’n eerste ‘vrije’ ontmoeting na corona, wat wel even gememoreerd werd in de toespraken van Hugo Kotesteinvoorzitster Loes Bakker en afdelingsvoorzitter Donald Lambert.

Burgemeester Molkenboer van Groot-Woerden mocht de oorkonde overhandigen, en hij liet in zijn toespraak bewust blijken, dat een groot educatief project dat De Kievit naast een prachtig ecologisch park ook is, best ook met de overheid het gesprek mag aanknopen over een vorm van samenwerking. De burgervader was duidelijk zelf verrast door dit pareltje binnen zijn gemeente en de tweehonderd belangstellenden die op zo’n mooie zonnige vrijdagmiddag met veel plezier naar De Kievit gekomen waren. Niet alleen de appeltjes glommen in de zon, ook de werkgroepleden in hun groene polo’s.

Otto Beaujon