Verdiende zege voor Montfoort S.V.’19

FC Oudewater - Montfoort S.V.’19 2-3

Gewapend met grote rieken verlieten drie wedstrijdfunctionarissen van de thuisclub even voor half drie het veld. De klus was geklaard. De laatste zichtbare plasjes waren bestreden en niets stond meer in de weg om de derby tussen de beide buren te laten beginnen. Onwillekeurig gingen de gedachten van uw verslaggever terug naar oude tijden. Voor zijn geestesoog zag hij terreinknecht Arie Nederend het oude veld aan de Waardsedijk geschikt maken om te bespelen. Hij deed dat gewapend met een stalen pijp die hij precies op de juiste plek in de grond stak. Binnen een mum van tijd veranderde het strafschopgebied aan de zijde van het clubhuis van een reuzeplas in een bespeelbaar -weliswaar modderig en grasloos- gebied dat het oordeel van de arbiter kon weerstaan. Alleen hij -Arie- kende het geheim van het oude veld. Dat waren nog eens tijden.

Nipte overwinning voor de buren

Na de blessuretijd en het eindsignaal van de correct fluitende arbiter Farahat stond een 2-3 eindstand op het scorebord. Dat zou voor buitenstaanders een teken kunnen zijn dat er sprake was van een partij voetbal waarbij de bezoekers een nipte overwinning hadden behaald. Niets was echter minder waar. De 2-3 werd in blessuretijd gescoord door Sebastiaan Evers en was het gevolg van een alles-of-niets offensiefje dat de thuisclub er nog even uit wist te persen. De statistieken van de gehele wedstrijd lieten een bezoeker zien die op bijna alle fronten de meerdere was van de thuisploeg. Dat uitte zich bijvoorbeeld in het aantal hoekschoppen dat de Montfoortenaren lieten neerdalen in het strafschopgebied van de Geelbuiken. Die meter liep uiteindelijk op tot vijftien. Dit gegeven gekoppeld aan de manier waarop de bezoekers zich qua duelkracht de meerdere toonden van hun opponenten vormde een echte graadmeter voor de krachtsverhoudingen. Ook wisten de bezoekers elkaar gemakkelijker te vinden. In tegenstelling tot de thuisclub die al snel hun heil zochten in diepteballen die veelal de achterlijn passeerden alvorens de aanvallers er iets zinnigs mee konden doen.

Kat uit boom

De wedstrijd begon aftastend maar al snel pakten de oranjehemden het initiatief en werd doelman Bart Meuleman aan het werk gezet. In de 10e minuut al moest hij de gang naar het net maken nadat Dion van Herpen na de tweede corner doeltreffend was; 0-1 (10e min). De scheidsrechter van dienst had inmiddels al laten merken niet voor elk wissewasje te willen fluiten en de vaart erin te willen laten houden. De Montfoortenaren creëerden in het eerste half uur veel meer dan het team van Remco de Rijk en een aantal malen kwam de Oudewaterse verdediging goed weg als de lengte van de bezoekers optimaal benut dreigde te worden. Vooralsnog wist de Oudewaterse verdediging stand te houden al moest Sjoerd Wiltenburg dat doen ten koste van de eerste gele prent van de wedstrijd.

FC Oudewater herpakt zich

Na het eerste half uur kwam de thuisclub wat meer aan aanvallende activiteiten toe en dat kreeg gestalte in een koppoging van middenvelder Evers en een fraaie actie van Thomas Hoogenboom die zijn voorzet onaangeraakt voorbij het Montfoortse doel zag vliegen zonder dat een van zijn collega’s er een voet tegen kon krijgen. Nadat ook Bob Appels zijn naam in het boekje van de arbiter zag verdwijnen en aansluitend met een fraaie sliding een Montfoortse treffer wist te voorkomen en ook nog een handsbal van Bram Noorman met de mantel der liefde was bedekt, kwam FC Oudewater nog voor de pauze langszij. De arbiter zag in een overtreding op Thomas Hoogenboom een strafschop en vanaf de stip was het Sebastiaan Evers die het vonnis voltrok; 1-1 (42e min). Tegen de verhouding, maar wel een opsteker voor de thuisploeg.

Groot veld

Met een vrije trap die de lat boven doelman Adrichem toucheerde, gaf Oudewater gestalte aan hun bedoelingen en ook een voorzet vanaf de rechterflank, na storend werk van Hoogenboom, behoorde tot die categorie. Tussendoor wist Meuleman met een voetje onheil voor de thuisploeg te voorkomen. Het speelveld werd allengs langer en de ruimtes groter. Van die ruimte maakten de bezoekers uit Montfoort in de 56e minuut gebruik met een snelle combinatie die door Dion van Herpen werd afgerond; 1-2. Vlak ervoor zag Montfoort S.V.’19 nog een doelpunt afgekeurd worden wegens het fel inkomen op doelman Meuleman. FC Oudewater leek geen grip meer te kunnen krijgen op de wedstrijd en daarbij was de duelkracht van de bezoekers een belangrijke factor. Weer oogsten de Montfoortenaren hoekschoppen en Daan van der Pol was op het uur bijna succesvol. Een penaltygeval in het voordeel van de bezoekers kreeg voor FC Oudewater geen kwalijk gevolg.

Koude spieren

Met wissels (Oosterwijk en Griffioen voor Van der Neut en Wiltenburg) ging FC Oudewater het laatste kwart in. Bart Griffioen had direct de gelijkmaker op zijn schoen, maar miste het buitenkansje dat zijn eerste balcontact was. In de 70e minuut schoot hij bovendien via de buitenkant van de paal naast. Ties van der Werf kwam voor Bob Appels en een overtreding op Thomas Hoogenboom leverde -terecht- slechts een vrije trap op. Bij de thuisploeg leek men er weer in te gaan geloven en ook Sam da Cruz en Wessel de Bruijn maakten hun entree. Het gehoopte doelpunt viel pal na de wissels echter aan de overzijde. Uit de 14e hoekschop kwam de bal voor de voeten van de naar voren gedirigeerde aanvoerder Don Mimpen en die had een prachtige halfvolley in huis waarop de Oudewaterse defensie geen antwoord had; 1-3 (81e min). Het pleit voor de Oudewaternaren dat zij er alsnog een tegenoffensiefje wisten uit te persen dat in blessuretijd nog een doelpunt opleverde. Weer was Sebastiaan Evers de goaltjesdief; 2-3. Montfoort S.V. ‘19 won de derby terecht. Voor FC Oudewater restte de rode lantaarn.

200e wedstrijd

Het moge duidelijk zijn dat aanvoerder Walter van der Neut niet bijzonder in zijn sas was met dit resultaat. Hij immers speelde onlangs tegen Alphia zijn 200e wedstrijd in het shirt van de -fusieclub- FC Oudewater. Na afloop werd daar toen in de kleedkamer bij stilgestaan ondermeer door het overhandigen van een bon van een niet nader te noemen horecagelegenheid, Daar ook werd zijn loopbaan kort tegen het licht gehouden. Er waren zowel zonnige kanten als lichte vlekjes. Die kleurden geel en rood. Zijn dat niet de kleuren die de scheidsrechters op zak hebben? Tweehonderd wedstrijden! Een felicitatie waard!