Twintig jaar Scootmobielclub: “Zonder de club zouden veel mensen eenzaam thuis zitten”

De Scootmobielclub van SWOM in Montfoort vierde afgelopen weekend haar 20-jarig bestaan met een feestelijke bijeenkomst bij familie Van Wijk aan de Nedereindseweg. De zon scheen, er werd gelachen en herinneringen aan talloze ritten kwamen voorbij. Voor veel deelnemers voelde het als meer dan een jubileum: het was een dankbaar samenzijn van een hechte gemeenschap.

Interim-directeur van SWOM, Bianca van Jaarsveld, opende de middag. “Twintig jaar bestaan, dat is een mijlpaal waar we trots op mogen zijn”, zei ze. “De club is niet alleen een plek om samen te rijden, maar vooral om elkaar te ontmoeten en niet thuis te blijven zitten.” Bianca vertelde dat ze onder de indruk is van de Montfoortse manier van samenwerken: “Het is prachtig hoeveel vrijwilligers zich inzetten. In Gouda, waar ik zelf werkzaam ben, is het werk meer verspreid en versplinterd. Hier in Montfoort houden vrijwilligers samen de boel draaiende.”

Van zes leden naar duizenden kilometers

Daarna nam Ton de Jong het woord. Hij herinnerde aan de start in 2005, toen Piet de Jong en Jeanne van Dijk het initiatief namen. “We begonnen met zes leden en drie begeleiders. Inmiddels zijn we ruim 350 keer op pad geweest en hebben we zo’n 12.000 kilometer gereden. Slechts twee lekke banden en één keer natgeregend in twintig jaar - dat mag een wonder heten.” Ton vertelde ook met een glimlach over de zorgvuldigheid waarmee soms besloten moet worden of een rit doorgaat: “Bij twijfelachtig weer is het soms lastiger kiezen dan je denkt.”

Tijdens zijn speech werd meermaals gelachen en geklapt, maar ook stilgestaan bij de ernst van het leven: er werd een minuut stilte gehouden voor overleden leden van de club. Daarna klonk een gezamenlijke toost op de toekomst.

Verrassing voor Jeanne

Hoewel oprichters Piet de Jong en Jeanne van Dijk in het zonnetje werden gezet, kon Jeanne er niet bij aanwezig zijn. Speciaal voor haar werd er een stukje taart en een verrassing meegebracht, zodat zij op afstand toch deelgenoot was van het feest.

Bloemen en herinneringen voor Piet

Piet de Jong kreeg als eerste bloemen en een presentje uitgereikt. In zijn dankwoord keek hij terug op de afgelopen twintig jaar: “De woensdagmiddag was ooit gewoon een uitje, maar is inmiddels een feestje geworden. Dat zie je niet alleen aan de deelnemers, maar ook aan de begeleiders en aan de gastadressen. Zij zorgen ervoor dat onze club uniek is in de regio.”

Hij haalde ook herinneringen op aan de soms komische, soms spannende momenten onderweg. “We zijn ruim 350 keer op pad geweest. Er is wel eens iemand in het water beland - die had het in elk geval niet meer koud - en er waren deelnemers die boos waren als we zeiden dat het om veiligheidsredenen beter was om niet meer mee te rijden. Maar al met al moeten we vooral dankbaar zijn dat we dit samen al die jaren mochten doen.”

Piet sloot af met een wens voor de toekomst: “Ik hoop er nog jaren bij te mogen zijn. Want wat we hier samen hebben opgebouwd, is bijzonder.”

Vrijwilligers en gastadressen maken het verschil

Een rit van de Scootmobielclub is meer dan kilometers afleggen. Vrijwilligers fietsen voorop, achteraan en ertussenin om te zorgen dat iedereen veilig mee kan. Gastadressen zorgen voor de warme pauzemomenten onderweg - vaak met koffie, gebak of lekkernijen uit eigen tuin. “De gastadressen maken onze club uniek”, benadrukte Ton. “Zonder hun gastvrijheid zou de club niet hetzelfde zijn.”

Ook Truus, die al jaren trouw verslagjes schrijft en de club zichtbaar maakt op sociale media, kreeg een speciaal dankwoord. “Zonder jou zouden we nooit zoveel mensen bereiken”, zei Bianca.

Vriendschap en meedoen

Vrijwilligerscoördinator Rachma Benaissa vatte samen wat de club betekent: “Zonder de scootmobielclub zouden veel mensen eenzaam thuis zitten. Dit is zoveel meer dan samen tochten maken: het is vriendschap, plezier en meedoen.”

Na de toespraken, de bloemen en de toost bleef het nog lang gezellig bij de familie Van Wijk. Zoals een deelnemer het verwoordde: “We rijden niet alleen samen, we maken ook herinneringen voor het leven.”