Bevrijdingsvuur overgebracht naar Linschoten

Op 5 mei vertrokken om 01.00 uur de lopers van Loopgroep Linschoten, samen met enkele lopers uit Montfoort, in totaal 21 personen, vanuit Wageningen met het bevrijdingsvuur.

Estafette met teamwork

De lopers wisselden elkaar telkens na een minuut of tien af, waarbij steeds groepjes van vijf personen renden en de rest met een bus volgde. De tocht vroeg om samenwerking, uithoudingsvermogen en een strakke planning. Onderweg zorgden Pit Dehing en Hildo Jansma voor veiligheid door vóór en achter de groep te fietsen. Gelukkig bleef het EHBO-team werkloos: er deden zich geen blessures voor.

Warm ontvangst in Linschoten

Bij aankomst rond negen uur op het De Geusplein werden de lopers met applaus door hun dorpsgenoten onthaald. Het leerlingenorkest van Linfano zorgde voor vrolijke muziek. Er stond koffie met koekjes klaar voor iedereen, aangeboden door Libel en het dorpshuis.

Eric Jan Hagoort interviewde enkele lopers op het plein. “Het was goed geregeld door Hildo, Eline en Nettie,” aldus een loper. “Ik voel het wel in mijn benen, maar het was een toffe groep.”

Roos Schreus vertelde aan Hagoort dat ze het een pittig loopje vond maar wel erg leuk gehad had.

Hildo Jansma vertelde dat de route dit jaar anders was dan in voorgaande edities. De loop ging onder andere door Utrecht. “We zijn de chauffeur van de touringcar erg dankbaar. Hij dacht goed mee,” aldus Jansma. “En het was bijzonder dat we dit jaar ook lopers uit Montfoort in ons midden hadden.”

Overdracht en bezinning

Eenmaal in Linschoten kreeg veteraan de Rob van Zanten de fakkel uit handen van Marleen van der Hoeven, een van de lopers. Van Zanten bracht de vlam over naar de nieuwe vuurschaal, gemaakt door de plaatselijke keramiste, Jeannette Huizenga-Luteyn.

Daarna droeg de Linschotense dichteres Maartje van den Bosch een gedicht voor. Ze sloot af met de woorden:

“Vrijheid en vrede blijf het vieren

juist nu de wereld zo verandert

vieren we niet enkel voor onszelf

maar vooral ook voor de ander.”

Vervolg naar Montfoort

Na de ceremonie vertrok een deel van de lopers verder richting Montfoort om ook daar het vuur te brengen. Mark Milius uit Linschoten ging rechtstreeks naar huis. Hij vond het wel mooi geweest. “Ik liep in totaal zestien kilometer en het was best koud vannacht,” vertelde hij. “Naast rennen moesten we soms ook stukken fietsen omdat de bus niet overal kon komen.” Het was zijn tweede deelname. “Het is een unieke ervaring. Zelfs in Utrecht was het stil. Bij Harmelen lag de dauw op het gras en hoorde je alleen vogels. In de bossen bij Doorn was het pikkedonker.” Met zijn 37 jaar was hij een van de jongeren in de groep.

De tocht met het bevrijdingsvuur is meer dan een sportieve prestatie. Het is een jaarlijkse traditie geworden waarin beweging, bezinning en verbondenheid samenkomen. In het jaar dat we stilstaan bij 80 jaar vrijheid, was het opnieuw een betekenisvolle gebeurtenis voor Linschoten en omgeving.