Kerst bij Esther en André van Galen,

Esther en André van Galen een echtpaar in de zorg, weten als geen ander hoe het is om werk, gezin en feestdagen te combineren.

Esther werkt als doktersassistente op de spoedeisende hulp bij het Antonius Ziekenhuis, terwijl André ambulancechauffeur is bij de RAVU. Samen hebben ze de zorg voor hun jongste dochter, de 11-jarige Manon, een kind van hen beiden in hun samengestelde gezin. Niet alleen met kerst, maar altijd is het passen en meten om ervoor te zorgen dat Manon niet lang alleen zit, vertelt Esther.

Werken met kerst: soms wel, soms niet

In de zorg is werken met de feestdagen onvermijdelijk. André legt uit: Feestdagen vallen buiten de verplichte werkdagen en worden op vrijwillige basis ingevuld, maar die diensten moeten natuurlijk wel worden gedekt. Helemaal vrij lukt dus niet en feestdagen ruilen ook niet. Dit jaar is Esther beide kerstdagen vrij, en ook André is eerste kerstdag thuis.

Toch voelt werken met kerst niet altijd als een last. Er hangt vaak een fijne sfeer in het ziekenhuis, zegt Esther. Collega’s brengen iets lekkers mee, en we proberen samen te eten, al lukt dat niet altijd. Eén keer hadden we een patiënt die helemaal niemand had. Hij was met kerst bij ons in het ziekenhuis. Ik heb wat hapjes verzameld van het eten dat mijn collega’s en ik hadden meegenomen. Zo konden we deze man toch een fijn gevoel geven. Dat zijn de mooie momenten van werken met kerst. Als er een reanimatie of een ‘slechte’ patiënt binnenkomt dan slaat de sfeer om.

Voor André geldt hetzelfde. Op mijn werk is het ook gezellig, maar dat kan ook zo omslaan. De standplaatsen in Woerden en Soesterberg zorgen wel voor wat lekkers, maar als er een melding komt dan moet toch gewoon gewerkt worden. In Woerden op de spoedambulance, vanuit Soesterberg het verzorgen van intensive care vervoer voor volwassenen of pasgeborenen. Je komt soms heftige situaties tegen. Wat ik nooit vergeten zal was een zwaar auto-ongeval op eerste kerstdag. Mijn kerstgevoel was meteen weg.

Hij herinnert zich ook hoe chaotisch het werd toen er iemand onwel was geworden tijdens een kerstdiner. Een familielid was opgehaald uit het verzorgingstehuis en verslikte zich bij het diner. Wij kwamen in actie en gelukkig was het op tijd. Maar het is schrijnend om te zien hoe snel een gezellige avond in een hectiek verandert.

Met het werken vanuit standplaats Soesterberg kan dat gaan om een kindje dat met 30, 31 of 32 weken geboren wordt en waarbij direct intensieve zorg nodig is. Kerst of niet, dan ‘vliegen’ we met een team op weg om dit kindje op te halen. Dat kan door heel Nederland zijn.

Kerst thuis: eenvoud en familie

Dit jaar beginnen Esther en André eerste kerstdag samen rustig. Een uitgebreid ontbijt zit er niet in, want om negen uur gaan we naar de kerk, vertelt Esther. ‘s Avonds eten we met mijn familie. Mijn zoon en dochter, de dochters van André, en zelfs de vrouw van mijn broer werken allemaal in de zorg. Het is soms lastig om met z’n allen samen te zijn, maar we proberen het wel.

Tweede kerstdag moet André werken, maar dat weerhoudt hen er niet van om samen stil te staan bij wat belangrijk is. Door ons werk ben je dankbaar voor je gezondheid, zegt Esther. Het besef dat niet iedereen dat geluk heeft, raakt ons tijdens de feestdagen extra. We hopen dat onze naasten gezond blijven, niet alleen met kerst, maar elke dag weer.

Voor Esther en André draait kerst om de kerstboodschap, balans tussen werk, gezin en zorg voor elkaar én voor anderen. Werken in zorg waardevol werk. En wij zijn dankbaar dat wij dit werk mogen doen’, besluiten ze.