Hoe nu verder?

Dingen die hun schaduwen vooruitwerpen: u vindt elders in deze krant al een vooruitblik op het verdere verloop van de Dienstverleningsovereenkomst (DVO) die Oudewater sinds 2015 onderhoudt met de gemeente Woerden. Er is de afgelopen week over vergaderd door de wethouders van beide gemeentes: de DVO moet verlengd worden, maar het blijkt lang niet allemaal botertje tot de boom; zowel voor de dienstverlening aan de burger niet als voor de gemeenschappelijke financiën en voor het ambtenarenkorps.

Maar je kunt niet even een half jaar of daaromtrent pas op de plaats maken, de boel ontvlechten en allebei met een schone lei opnieuw beginnen.

Maar hoe kan dat dan wel? De coalitie in Oudewater (VVD/D’66, Onafhankelijken en CU/SGP) wil graag dat Oudewater zelfstandig blijft, het liefst helemaal los van Woerden. Daar wordt het niet goedkoper van en daarmee komt de rekening onvermijdelijk bij elke Oudewaternaar in de brievenbus.

En komt er straks met een nieuwe burgemeester in Woerden aan het roer ook een herziening van de contracten met externe dienstverleners zoals City-Tech en de ophaler van het huisvuil? Valt er waar de kaasschaaf al gewoekerd heeft met het schuursponsje nog iets extra’s te besparen?

Of naar Belgisch voorbeeld: één gemeente, bijvoorbeeld Geraardsbergen, met 35.000 inwoners verdeeld over 19 deelgemeentes met elk een officieel dorpshoofd? Misschien is dat wel een idee: Oudewater binnen Groot-Woerden een plekje geven naast Harmelen, Kamerik, Zegveld, Nieuwerbrug, Papekop, Poppelendam en Hekendorp? Zij die voorheen stad waren met een rituele burgemeester, de overige elk met een officieel dorpshoofd, en zij allen met een jaarlijks ereloon van symbolische omvang, een garderobe, een waardigheidsteken (ambtsketting of zilveren dorpswapen) en een bescheiden representatiebudget? Zodat elke kern zijn eigen tradities in ere kan houden (of nieuwe tot ontwikkeling brengen).

Mocht Danny straks benoemd worden in Woerden, dan kan Oudewater op zoek naar een representatieve echte Geelbuik of Geelbuikse, of in noodgeval Bernt Feijs.

Otto Beaujon