<p pstyle="TUSSENKOP">De Troetelplatanen op de Markt.</p>

De Troetelplatanen op de Markt.

(gerard van hooff)

Bomen over bomen

Beschermde status overruled

Bomen zijn prachtige wezens die ons tal van diensten leveren. Ze slaan CO2 op en zorgen voor zuurstof net zoals andere planten en algen doen. Ze leveren ons schaduw en hout. Hout uit de bossen is een duurzame grondstof die we anders moeten vervangen door veel minder duurzame alternatieven zoals plastic of tropisch hout. Bijna al onze inheemse boomsoorten kunnen 100 jaar worden, een aantal wordt 500 jaar of zelfs ouder. Bomen zijn unieke planten, omdat ze als enige in de breedte kunnen groeien: de stam wordt elk jaar dikker. Sommige bomen zijn zo dik dat je met meer dan twee moet zijn om ze te omarmen. De diameter van een boom vertelt je echter niet hoe oud hij is. Het zijn namelijk de groeiomstandigheden zoals voldoende licht, water en voedsel die bepalen of een stam snel breed wordt of niet.

Metasequoia/watercipres

Met zijn zevenen op een rij trotseren zij nu nog de winterkou. Niet slecht voor een exoot. Getuigt van aanpassingsvermogen. Maar het is het laatste seizoen dat zij trots en fier boven de huizen van de Prinses Beatrixstraat en omgeving uittorenen.

Onlangs nog maakten zij zich met hun kameraden niet bepaald populair. De herfst zorgde ervoor dat zijn hun bladeren/naalden in groten getale van zich wierpen en daardoor een centimeters dik tapijt neerlegden op straten, plantsoenen, tuinen, goten en wandelpaden in de directe omgeving. Tot overmaat van ramp stak er een lichte stormwind op die de herfstoogst meetroonde tot tussen de dekens van de bedden in de aangrenzende woningen. Tot in de doucheruimtes van de belendende percelen werd ongemak veroorzaakt.

‘Ze hebben het er zelf naar gemaakt’, vonden de autoriteiten, ‘profiterend van de vochtige veenbodem hebben ze zich tegoed gedaan aan de Hollandse kost. Integratie pur sang’. Vooralsnog zijn de van noord naar zuid georiënteerde exemplaren - op twee na - de dans ontsprongen. Dat kan echter uitstel van executie zijn. Vergeten zijn de zegeningen die de metaquoia’s hebben gebracht. Bij regen en wind boden zij bescherming en in warme tijden werd het zonlicht getemperd en leverden zij meer dan voldoende schaduw. In financiële zin spaarden zij schermen en raambedekking uit en sloten zij de kans op een zonnesteek buiten. Voorgangers hadden eenzelfde voorname positie verworven langs de randen van de algemene begraafplaats. Hun jaarlijkse bijdrage aan herfstnaalden werd hen fataal. Zij legden het loodje. Dat voorteken werd door hun broeders niet onderkend. En nu zijn ze niet meer te redden. Niet echter vanwege de overlast. Werkzaamheden met betrekking tot de nieuwe inrichting van hun verblijfplaats, zoals aan het riool en de leidingen en kabels nopen de gemeente daartoe. Na ruim 38 jaar, 25 meter groei én het bezit van een beschermde status zal in het voorjaar de spreekwoordelijke bijl aan de wortel van de bomen worden gezet. Waarschijnlijk een spektakelstuk.

Herplanten

Vanuit hun hoge positie wierpen zij in het achterliggende seizoen steelse blikken in noordelijke richting. Daar ontwaarden zij pal onder het industrieterrein Tappersheul een zestiental keurig in het gelid staande bomen. Vier rotten van vier om in diensttermen te spreken. Deze bomen leken op vakantie.

Keurig ingepakte stammen en op tijd hun natje en hun droogje in de onderaan aangebrachte ring. Zij mochten bijkomen van een jarenlang verblijf op de Lange Burchwal waar zij de nodige ontberingen hadden moeten doorstaan. Omdat zij de reconstructie van de genoemde straat vast niet zouden overleven waren zij tijdelijk verhuisd. Wat werden ze gemist door aanwonenden en nieuwsgierigen die weleens wilden weten wat men ter plekke overhoop haalde. Sommige aanwonenden wisten zich nog te herinneren hoe er in de zeventiger jaren ook al een plotse kaalslag had plaats gegrepen en miezerig ogende boompjes als plaatsvervangers waren ingezet. De roep om groen werd naarmate de werkzaamheden vorderden groter en onlangs maakten de ‘vakantiegangers’ hun rentree. Hun ‘bedje’ was gespreid en een voor een maakten zij de terugreis. Nu nog bladloos wisten zij de stemming aan de Wal al op te krikken. Er gloort hoop aan de horizon.

Troetelplatanen

Nog beter af zijn de collega’s op de Markt. Toegegeven, hun stammen en wortelstelsel hebben vaak te lijden van achteloos gedrag van de burgers, maar de vertroeteling van gemeentewege staat daar in positieve zin tegenover.

De bomen zijn en worden gekandelaberd en in ruil hiervoor leveren zij een bladerdak dat op termijn de werking van zonneschermen van de aangrenzende horeca zal doen verbleken. Slechts bij regen moet de natuur van horecawege worden ondersteund, want het zitten op terrassen is volksvermaak nummer een.


Gerard van Hooff

Meer berichten