Vakantieplannen?

Sjoukje Dijkstra

De vakantie is begonnen. Zoals een poll - ook in De IJsselbode uitwijst - is niet iedereen zeker van vakantieplannen. Er zijn er ook die 100 procent zeker weten niet te gaan. Wij zouden in april een paar daagjes weg. Zonder kinderen er tussen uit. Kids bij opa en oma. Dat zijn van die jaarlijkse uitstapjes, waar we ons enorm op kunnen verheugen. Meestal is het een stedentrip… Een andere keer een korte strandvakantie. Wat voelt dat dan heerlijk, even zonder kinderen het vliegtuig in stappen. Zonder kinderen het strand op. Elkaar aankijken wanneer aan een ander tafeltje de kinderen ruzie maken of een kind keihard begint te gillen, met de verzuchting: 'Gelukkig, niet die van ons'. Dit jaar kon onze korte vakantie niet doorgaan. Corona gooide roet in het eten. Dat was balen, maar ach… het kan altijd erger.

We hebben het zo slecht nog niet. Er zijn mensen die door deze crisis op straat staan, mensen die familieleden verloren hebben, die veel te vroeg zijn gegaan. We zijn dankbaar voor wat we hebben. Gezondheid, een dak boven ons hoofd, gezonde kinderen. Met de zomervakantie voor de deur kriebelt het wel, want ja… We zouden wel weg willen, maar het is zo onzeker. Normaal gesproken had je rond deze tijd de vakantie al gepland. Dat is fijn. Alleen al voor het vooruitzicht, en puur de wetenschap dat je keiharde ploeteren nog eens wordt beloond met een paar weekjes heerlijk, onzinnig niks doen en boekjes lezen. Dit jaar is anders. Vakantie in eigen land? Als je al een huisje kunt vinden, zijn de prijzen on-ge-lo-fe-lijk. 3000 euro voor een weekje in een huisje aan zee? Wacht even. Zitten we opeens op de Bahamas? Begrijpelijk dat bepaalde vakantieparken geleden schade willen inhalen met woekerprijzen, maar ik vraag me af: wie gaat dat ervoor neerleggen? Dan hou ik het liever bij een vakantie in de eigen achtertuin. Lekker dobberend in ons eigen kleine zwembadje. Zo voelt het dan net alsof we echt even weg zijn.