
SV De Doelen schiet raak
Door: Wim Klever AlgemeenVoor velen onbekend, in ieder geval voor mij, maar er is sinds 1955 een schietvereniging ‘De Doelen’ in Oudewater. Op 5 en 6 juli waren de Nederlandse Kampioenschappen waarbij drie leden van de vereniging goed gepresteerd hebben.
De drie mannen (het is overwegend een sport die mannen aanspreekt) van de vereniging die meededen met het NK gingen niet met de hoofdprijs naar huis, maar hebben zich zeker laten zien. Wat niet meevalt, want de competitie is groot. Het begint er al mee dat je een goede ranking moet halen. Daarvoor moet je echt wel wat kunnen. Je moet meedoen aan Afdelingskampioenschappen (AK, regionale kwalificatiewedstrijden), en na kwalificatie kun je deelnemen aan de Districtskampioenschappen (DK). Als je tweemaal hebt deelgenomen aan een DK kun je uitgenodigd worden om deel te nemen aan het NK.
Het is al bijzonder áls je uitgenodigd wordt. Drie mannen van De Doelen hebben het hele proces doorlopen hebben én zijn alle drie uitgenodigd voor het NK. Een prestatie voor zo’n kleine vereniging met 28 actieve leden. Er zijn namelijk ongeveer 44.000 actieve schutters aangesloten bij een schietvereniging. Woerden heeft bijvoorbeeld een schietvereniging met ongeveer 300 actieve schutters. De drie mannen zijn Ted van Vliet, Gery Pardoel en John Minderhoud. Zij hebben deelgenomen aan zeven disciplines, op zich ook al erg lastig. Bijvoorbeeld sport-pistool en standaard-pistool op 25 meter, meesterkaart op 10 meter en vrij-pistool op 50 meter. Die laatste is de moeilijkste discipline. De competitie was dus groot en van hoog niveau. Bij lucht-pistool heeft John bijvoorbeeld 8,5 van de maximale 10 punten gehaald, een hele mooie score maar te weinig voor het erepodium. Maar dat maakt niet uit, nog steeds een hoge score! Voor John was dit zijn vierde seizoen. Gery schiet al vanaf zijn achttiende. Al ruim vijftig jaar dus.
John wil nog even benoemen dat hij het jammer vindt dat de schietsport bij sommigen een negatief imago heeft. Jammer, want dat is onterecht, het is met allerlei veiligheidsmaatregelen omkleed, zoals een jaarlijkse controle van de politie of je nog aan de eisen voldoet. Bijvoorbeeld minimaal achttien keer per jaar op een clubavond schieten. En nog veel meer, zoals eisen aan je gesteldheid en de wapens en munitie altijd los van elkaar in verschillende kluizen bewaren. John vertelt dat het gewoon een sport is en zeker geen wildwest, hij noemt het ook mannenyoga. Een schietbeurt van 1,5 uur maakt je hoofd leeg, het vergt focus en rust. Gewoon een mooie hobby. Gery en John zouden graag zien dat meer leden zich aanmelden, op hoogtijdagen had de vereniging wel zestig leden.
Achter de tandartsenpraktijk ‘De Vest’ aan het IJsselvere ligt de schietbaan met clubhuis. Er zijn zeven banen, twee voor pistolen en vijf voor geweren. Bij een eerste blik denk je, dat moet een lang pand zijn, maar er wordt geschoten door lange grote betonnen rioolbuizen die tegen het clubhuis aangebouwd zijn. Die buizen liggen buiten, maar daar zie je binnen niets van.










