
Herdenken in licht en verbondenheid in Linschoten
Door: Hanneke Stoof AlgemeenAfgelopen zondagavond vulde ‘t Kruispunt zich met ruim honderd mensen voor Wereldlichtjesdag. Buiten flakkerden talloze lichtjes in de kou, binnen zorgden waxinelichtjes voor warmte en rust. Een moment om stil te staan en te voelen dat niemand alleen is in zijn gemis.
Symbolen van liefde
Bij de entree ontvingen ouders die een kind hadden verloren een gehaakt hartje, symbool voor liefde. Namen van de gemiste kinderen konden met scrabbleletters worden neergelegd. Zachte muziek opende de avond: dwarsfluit van Dick van Vliet en piano van Yvonne Leeftink.
Woorden en herinneringen
Toinette van Waterschoot heette iedereen welkom, ook de livestream-kijkers. “Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt”, sprak ze. Ze vertelde dat Linschoten deel uitmaakt van een lint van licht dat door tijdsverschillen de aarde rondgaat. Tijdens de avond deelden verschillende aanwezigen hun persoonlijke herinneringen aan de kinderen die zij missen.
Muziek en rituelen
Het koor De Colores uit Woerden zong meerdere liederen, waaronder ‘De Zee’, ‘Precious Child’ en ‘Family Tree’, begeleid door dwarsfluit en piano.
Om 19.00 uur werd de Wereldlichtjesdag-kaars aangestoken. Henrique en Toinette noemden de namen van de dierbaren op, terwijl rozen in een vaas werden geplaatst. Ook voor kinderen die in stilte werden herdacht, was er een roos. Twee kinderen hielpen bij het aansteken van de kaarsjes van de mensen die langsliepen om een kaarsje neer te zetten. Elk lichtje stond voor een naam, een herinnering, een gemis.
Afsluiting met licht
Toinette sprak: “Ook al kunnen wij hun handen niet meer vasthouden, hun stem niet meer horen, toch zijn ze hier.”
De avond eindigde met dankwoorden aan sprekers, vrijwilligers, sponsoren, muzikanten en aanwezigen. Wie wilde, nam een roos en een kaars mee naar huis.










