
Yolanda Hoogendoorn neemt afscheid van peuteropvang Pippeloentje
Door: Mireille van der Ham AlgemeenNa bijna zesentwintig jaar bij de peuteropvang in Haastrecht neemt Yolanda Hoogendoorn op vrijdagmiddag 19 december afscheid van haar vertrouwde werkplek. De 64-jarige pedagogisch medewerker van Pippeloentje gaat genieten van een welverdiend pensioen. Voor vele gezinnen in Haastrecht en omgeving is Yolanda een bekend en vertrouwd gezicht geworden.
Van vrijwilliger tot vaste kracht
In 2000 begon Yolanda als vrijwilliger, bij de peuterspeelzaal die ooit door moeders was opgericht. “We hielpen mee met de opvang, want er was veel behoefte aan in Haastrecht.” Later werd de speelzaal professioneler en nam een organisatie (Gro-up) het over.” Yolanda maakte de verhuizing mee van het kleutergebouw van basisschool De Morgenster naar een noodgebouw en zag in de loop der jaren talloze kinderen voorbijkomen, inmiddels ook uit omliggende dorpen en steden. “Er komen hier ouders van kinderen die vroeger bij mijn eigen kinderen in de klas zaten. Sommigen hebben hier zelf nog gespeeld als peuter”, vertelt Yolanda met een glimlach. Het geeft aan hoe lang zij al op deze fijne plek meedraait.
Altijd met kinderen gewerkt
Voordat Yolanda bij Pippeloentje begon, werkte ze in het ziekenhuis in Gouda als voedingsassistente op de kinderafdeling. “Ik was daar een manusje van alles en werkte dus ook toen al met kinderen.” Toen ze zelf moeder werd van twee dochters, nam ze een pauze van het werk. Inmiddels is ze trotse oma van drie kleinkinderen, waar ze met veel plezier op past.
De mooiste leeftijd
Wat haar werk zo bijzonder maakte? “De peuterleeftijd, van twee tot vier jaar, vind ik echt de leukste die er is”, zegt Yolanda. Met Voorschoolse Educatie (VE) hielp ze kinderen spelenderwijs met taal en rekenen. “Zo geven we vooral kinderen met een taalachterstand een goede basis voordat ze naar groep 1 gaan. Het is prachtig om te zien hoe ze zich ontwikkelen.”
Favoriete momenten
De thema’s lente en zomer waren haar favoriet, met vrolijke activiteiten zoals het zomerfeest, het pannenkoekenfeest en uitjes naar de boerderij in Vlist. Ook grappige momenten ontbreken niet. “Een keer hadden mijn collega en ik chocolaatjes gekregen en weggelegd. Twee jongetjes konden de verleiding niet weerstaan en aten ze stiekem onder de tafel op. Toen we hun schuldige koppies onder de chocola zagen, was het meteen duidelijk”, lacht Yolanda.
Tijd om te genieten
Na zoveel jaren voelt stoppen als een sprong in het diepe. “Ik zal de kinderen, collega’s en ouders het meest missen”, zegt ze. Toch kijkt ze vooruit. Samen met haar man, beiden gezond en fit, wil ze gaan genieten. In maart 2026 staat een reis naar Vietnam gepland, daarnaast houden ze van fietsen en wandelen. Ook haar hobby beeldhouwen krijgt straks meer aandacht. “Ik heb er zin in!” besluit Yolanda enthousiast.















