Bevrijdingslunch in Hof van Stein met dameskoor ‘EigenWijs’

De hardloopgroep IJsselrunners had op maandag 5 mei voor de 75-plussers een bevrijdingslunch georganiseerd. Ruim negentig mensen waren aanwezig en lieten de soep, brood en andere lekkernijen heerlijk smaken. Tijdens de lunch zorgde het dameskoor ‘EigenWijs’ uit Moordrecht met oude bekende liedjes voor veel gezelligheid.

Aan het begin van de lunch vertelden Gijsbert Rietveld en Elly van der Klauw een verhaal over de oorlog.

Gijsbert Rietveld woont sinds 1953 in Haastrecht en vertelde over zijn oorlogsjaren in Gouderak. Hij woonde met zijn ouders in een groot huis en kreeg eind maart 1945 inkwartiering van Duitse officieren. Een van de officieren praatte altijd over zijn kinderen en hij was hoofd van een school. De officier wist dat Gijsbert met een vriendje ondergrondse krantjes rondbracht. Ze kregen uit veiligheidsoverwegingen geen adressen mee, maar ze wisten wel waar ze de krantjes moesten brengen. Een van de officieren was erachter gekomen dat zij dit deden. De officier waarschuwde de moeder van Gijsbert en de jongens gingen weg uit Gouderak. Gijsbert ging naar Haastrecht en zijn vriendje naar Berkenwoude. Op 12 april 1945 overleed de Amerikaanse president Roosevelt en de bevrijding was in aantocht. De Duitsers gingen weg en Gijsbert kon op dat moment weer terug naar huis.

De Rotterdamse Rosa Bazuijnen

De Rotterdamse Rosa Bazuijnen (12) stond in het verhaal van Elly van der Klauw centraal. Rosa had op een aanplakbiljet in Barendrecht gelezen dat de oorlog voorbij was en vertelde dat aan haar opa. Hij had geen radio meer, maar mensen schreeuwden het over straat.

Door het oorlogsgeweld in Rotterdam wist Rosa met haar zusje naar de zus van haar moeder in Barendrecht te vluchten. De bevrijding kwam, maar deze was niet uitbundig. Er werden namelijk grote vraagtekens gezet of haar moeder terug zou komen. Zij was als politiek gevangene in Mauthausen bij Wenen terechtgekomen. Via Frankrijk en België kwam ze op eigen houtje naar Rotterdam. Op een ochtend hoort Rosa in de keuken bij opa stemmen. En daar ziet ze haar moeder zitten. Een mager scharminkel. Haar moeder kan niet meer uitbrengen dan: ‘Zo ben jij er ook nog.’

Na de oorlog kwam er voorlopig geen kalm en gelukkig leven. Haar moeder wordt haar leven lang gekweld door wat ze heeft meegemaakt en de kinderen krijgen daar wat van mee en kunnen zich daar niet van los maken.

Maria den Besten, Anne van Dijk en Sjaan Steenbergen zorgden ervoor dat alles vlot verliep. Het was een geanimeerde en smakelijke bijeenkomst.