
Clubkampioenschappen De Heksenmeppers
Door: Gerard van Hooff AlgemeenNiet iedereen heeft op zijn lijstje staan om eeuwige roem te vergaren. Zo is bijvoorbeeld het laten opnemen van je naam op de lijst van kampioenen van tennisvereniging De Heksenmeppers een reële optie. Wie de kantine binnenloopt moet haast wel zijn blik laten vallen op de lijst met clubkampioenen op allerlei niveau. Ook leden van een tennisvereniging beschikken immers over een lidmaatschapspas met daarop de speelsterkte. Dat kan variëren van 1 t/m 8. De clubkampioenschappen worden georganiseerd op speelsterkte. Dus, wat let een lid? Deze vraag werd vorig seizoen gesteld, maar tot een echte toeloop leidde hij niet.
Er werd dit jaar tijdens de avondwedstrijden gepeeld tegen een decor dat medeoorzaak was van het geringere aantal deelnemers. Liefst 28 lampen van 7 padelbanen strooiden hun overtollige licht richting de zes gravelbanen die nog resteren. Daaraan hadden de tennissers voldoende. Zij behoeften niet uit de wijken naar de vijf binnenbanen. Dit mede vanwege de prima weersomstandigheden. Als tweede reden voor de mindere belangstelling werd aangegeven dat het blijkbaar voor veel spelers niet gemakkelijk is zich te schikken in een strak schema. “We hebben het allemaal druk”.
Op zondag was de finaledag die met name door familieleden, vrienden en kennissen werd bezocht. Onder het genot van een -aantal- consumpties werden onder een stralend zonnetje de prestaties van de idolen gadegeslagen en soms van commentaar voorzien. “De gezelligheid won het bijna van de sportiviteit’. Bijzonder blijft altijd dat de tennissers het zonder arbitrage van derden probleemloos af kunnen. In die zin is het nog echte sport.
Van zoon op vader
Een bijzondere titelwinnaar was dit jaar Paul van den IJssel. Vorig jaar haakte de 24-voudige kampioen bij de heren in de aanloop naar de finalewedstrijd geblesseerd af. Toen won zoonlief Finn van een andere jongeling, Sam van der Wiel. Setstanden; 6-4, 7-6. Het zou even duren voordat zoon Finn datzelfde aantal achter zijn naam zou kunnen schrijven, was de voorspelling. Dit jaar kwam de zoon des huizes er nog niet aan toe. Paul van den IJssel gunde zijn zoon geen enkele game en kan bogen op 25 titels. In de finale HD3 was Finn overigens wel de sterkste. Samen met Matisse Boreel de Mauregnault wist hij te winnen van Gijs Kautz en Menno Venhof. Het racket van Gijs Kautz was voor de gelegenheid afgestoft. De leden van de organiserende commissie konden terugzien op een aardig verlopen toernooi, dat met de catering van Marcel en de lekkere hapjes van Sarina en Alishya een sfeervolle gebeurtenis werd.
Uitslagen
GD8 Robin van der Laan en Marion van den Hoogen
tegen Piet Brouwer en Tilly Mulder 6-1, 2-6, 6-4
DD6 Tamara Sille en Amber van der Wijngaard
tegen Natasja Boreel en Judith van Schaik 6-2, 7-6
HD6 Rene Baas en Arno Karsten
tegen Gerben van Groeningen en Edward Oorschot 7-6, 6-2
GD6 Glenn de Korte en Maaike Oorschot
tegen Dennis Vianen en Natasja Boreel 5-7, 7-5, 7-5
HE7 Marien van Schothorst tegen Mark de Wit 6-4, 6-0
DE6 Anouk van Raay tegen Amber van der Wijngaard 6-2, 7-5
DD8 Anja van den Heuvel en Anne-Marie Vergeer
tegen Karina Gredt en Karin van ‘t Riet 4-6, 6-3, 6-2
HE3 Paul van den IJssel tegen Finn van den IJssel 6-0, 6-0
DE7 Roswitha Schoonderwoerd tegen Marieke van Leeuwen 6-0, 3-6, 6-2
HE8 Ad Boere tegen Peter de Wit 1-6, 6-4, 6-0
HD3 Matisse Boreel de Mauregnault en Finn van den IJssel
tegen Gijs Kautz en Menno Venhof 6-0, 6-4
GD 3 Dennis Oorschot en Kim Plomp
tegen Glenn de Korte en Anouk van Raay 6-3, 6-2
GD7 Albert Griffioen en Damian Griffioen
tegen Marcel Oorschot en Wilco de Vos 6-4, 6-7, 7-6
GD7 Sander Boere en Inge van Baaren
tegen Remco Rietveld en Bianca van Wilgen 6-4, 6-1

















