Green Spot

Het openbaar groen in Oudewater, daar valt natuurlijk altijd iets aan te verbeteren. Maar, vindt het burgerinitiatief Green Spot (waarom eigenlijk in het Engels, vroeg Annemarie van ‘t Veen die het woord deed zich ook af?), waar vele steden en dorpen in binnen- en buitenland ons voorgingen en een deel van het dagelijks klein onderhoud door vrijwilligers laten doen die er trots op zijn als hun stad, wijk of straat er fleurig en netjes bij staat.

De avond voor de oprichtingsvergadering van het initiatief (’samen de stad netjes houden’) lieten enkele enthousiastelingen zien hoe het verschil er uit ziet: een bekend hoveniersbedrijf maaide in een oogwenk de rotonde Vierbergenweg/Papenhoeflaan. Je kon weer zien dat de sprieten die boven het onkruid uitstaken eigenlijk drie knotwilgen zijn en de lemniscaat van cortenstaal in de grond kwam ook ineens weer tevoorschijn. Verschillende gemeenteraadsleden en anderen staken de handen uit de mouwen om het afgemaaide groen bijeen te harken, te vegen en op de hooiwagen te gooien. Terecht merkte één van de sprekers op, dat het niet regelmatig maaien van middenbermen en vlakke rotondes een bewust risico op verkeersongevallen is. Bij het bestuderen van de onderhoudsbestekken bleek dat de bermen wèl als regelmatig te maaien stonden ingekleurd, maar de rotondes niet. Weten ze veel in Woerden.

Ronde één, Hoe gaan we het aanpakken? Vond de volgende avond plaats in de grote zaal van De Wulverhorst (Joyce Jacobs is een warm pleitbezorgster voor het plan, ook al omdat bewoners van haar huis er aan deel kunnen nemen). De getuigenissen van de vijftien aanwezigen, onder wie diverse gemeenteraadsleden en gewezen gemeenteraadsleden maar in elk geval voor het grootste deel bevlogen van tuinieren, gingen over geslaagde en minder geslaagde projecten elders, maar ook in Oudewater. Want, als je vroeger de stad binnen kwam hingen er bakken met Franse geraniums aan de bruggen, bloemen aan de lantarenpalen en stonden er verzorgde bomen langs de gracht, bezoekers van buiten zeiden: wat is het hier mooi! En nu denken wij: waar is dat allemaal gebleven, waarom doen we dit niet meer?

In kleinere eenheden blijken burgerinitiatieven gemiddeld beter aan te slaan en langer te leven, zie Hekendorp, zie buurtverenigingen als Pinkeltje, het speeltuintje aan de Ravelijnstraat, de groentetuin bij het Rode Dorp.

Anderzijds zijn éénpersoons ‘knollentuintjes’ zoals het onderhoud van de RK begraafplaats of het schoolerf van de Mariaschool bewonderenswaardig om hun toewijding en resultaat, maar kwetsbaar als de verzorger om welke reden dan ook moet afhaken.

Voor projecten als bijvoorbeeld een schooltuin die vaak feestelijk ingeluid wordt, gaat het het tweede of derde jaar toch vaak mis als de tuinmeester of juf van baan verandert, de zon de eerste zes maanden niet wil schijnen of de duiven het jonge groen afvreten.

Dichtbij, namelijk in Gouda, is inmiddels een groot project van ‘adoptiegroen’ ontstaan, op wel 400 locaties zorgen burgers onder de bezielende inspiratie van de stadsecoloog ervoor dat het ‘klein groen’ onderhouden wordt. Op 19 juni brengt de voorlopige werkgroep Oudewater een bezoek aan het Goudse project. Wie wil mag mee, graag zelfs.

Otto Beaujon