Dinsdagavondvoetbal

Montfoort-LRC 3-2

Afgelopen dinsdag 10 mei kwam LRC van oud-trainer Emanuel Sluijs op bezoek in Montfoort. LRC stond met 29 punten slechts 2 punten voor op de Montfoortenaren. Beide ploegen zijn dus nog in de race voor de 5e plek.

In de tweede minuut al een van richting veranderd schot van LRC dat onhoudbaar voor keeper Adrichem het doel inrolde. Een slechte start dus voor de thuisploeg. LRC had in de eerste helft het betere van het spel, maar toch dacht Montfoort SV’19 na een kopbal van Bart Roelofs in de 17e minuut op gelijke hoogte te komen. Helaas stond de scheidsrechter te ver van de doellijn, waardoor hij niet kon zien dat de bal ruim een halve meter de lijn passeerde, waardoor hij de loepzuivere goal niet telde.

Vlak daarna in de 28e minuut opnieuw een afstandsschot van LRC dat door een kluwen van spelers in het net verdween, 0-2. Toen vlak voor rust Don Mimpen uit een voorzet de lat raakte leek dit zo’n avond te worden waarin echt alles tegen zou zitten.

In de tweede helft kwam een veel sterker Montfoort uit de kleedkamer. LRC wist niet meer voor de goal van doelman Adrichem te komen. In de 6e minuut was er een schitterende Montfoort aanval waarin de voorzet na vele schijven uiteindelijk vanaf links voor de goal kwam. De mee opgekomen rechterverdediger Jesper Kolfschoten kopte de bal feilloos binnen, 1-2. Nog geen twee minuten later opnieuw groots combinatievoetbal met als eindstation Christiaan Perrier die de bal mooi binnen wist te krullen. LRC leek rijp om geslacht te worden. De bezoekers wisten toch nog lang stand te houden ondanks de vele ballen die voor de goal kwamen. Tot in de 90e minuut waarin Don Mimpen de bal in de goal schoot. De dik verdiende 3-2 kwam op het scorebord te staan en kwam niet meer in gevaar. Door deze overwinning doet Montfoort SV’19 nog altijd volop mee voor een plek op de vijfde plaats.

Blauw-Zwart - FC Oudewater 1-1

De enige schade die de Oudewaternaren op deze doordeweekse competitieronde opliep waren de blessures van Sven Rietveld en Joost Miltenburg. Het zou natuurlijk zo kunnen zijn dat dit de koploper later opbreekt, maar vooralsnog bleef verdere averij beperkt, met dank aan het gelijke spel van de twee achtervolgers op de ranglijst, Alphia en TAVV.

De terugkeer van zowel Bart Griffioen als Menno Venhof gaf de ploeg vooral in de tweede helft weer een beetje het elan terug dat men zo graag ziet. Het is nog altijd niet zoals voor de winterstop, maar met de inzet die het elftal toont kunnen er best nog wat punten over de streep getrokken worden. Na 12 minuten voetbal en vooral pressing van Oudewaterse zijde lag de bal ineens uit het niets in het doel van de bezoekers. De dader was Bram Smit die het leder simpel tegen de touwen kon tikken; 1-0. Het was even slikken voor de fans van Oudewater. De draad werd snel weer opgepakt en er ontstond een pittig ‘voetbalgevecht’ waarbij de referee soms wat te laconiek optrad. Kim Theil o.a. was degene die Griffioen zowat onder het (kunst)gras stopte, maar hij kon dit straffeloos doen. Met diverse aanvallen en hoekschoppen belegerden de Oudewaterse elf het doel van Landry Njoya, een soort combi van André Onana en Bruce Grobbelaar. Hij hield, op soms miraculeuze wijze, zijn doel schoon. En tijdrekken verhief hij zowat tot een kunst. Dit tot ergernis en verwondering van de Oudewaternaren, vooral toen achteraf bleek dat de dienstdoende leidinggevende er in de tweede helft geen minuut bij had geteld.

Met in de tweede helft Tim Goes, eigenlijk niet helemaal fit, voor Nick van den IJssel, joegen de bezoekers op minimaal de gelijkmaker en laat nu genoemde invaller hiervoor tekenen. Op een assist van Jesper van der Zwart anticipeerde hij uitstekend en wist hij Njoya kansloos achter te laten; 1-1 (48 min.) Blessures van Joost Miltenburg en Sven Rietveld noodzaakten de Oudewaterse staf om te wisselen, maar ook de invallers speelden met dezelfde geestdrift als hun voorgangers. Bastiaan Hendriksen was vervolgens heel dicht bij de Wassenaarse ‘winnende’, maar hij had buiten de waard gerekend, in dit geval Bart Meuleman genaamd. Die voorkwam Oudewaters verdriet. Een kegel van Simon LaLau, een vermeende buitenspelvalsituatie van invaller Bram Noordman waarbij de grensrechter niet geheel vrijuit ging en een zware overtreding binnen de zestien op Griffioen die niet ‘beloond’ werd, hielpen de gasten niet aan de zo verdiende overwinning. Gelukkig dat Alphia en TAVV het bij de brilstand hielden.

Zevenhoven - Linschoten 5-2

In en tegen Zevenhoven is Linschoten dinsdagavond tegen een geflatteerde 5-2 aangelopen. De nederlaag kreeg pas in de slotfase gestalte, want in de 77ste minuut kwam de ploeg van trainer Pieter Ooms nog op gelijke hoogte.

De Linschotenaren gaven deze avond de goals te makkelijk weg om zelf aanspraak te maken op een resultaat. Al binnen een minuut hadden de gasten op voorsprong kunnen komen. Jelle Baars zag zijn inzet echter ternauwernood gekeerd worden door de doelman. Een hoekschop in de 14e minuut brak de ban. De Zevenhovense spits torende boven iedereen uit en verlengde het speeltuig zodanig, dat hij bij de tweede paal binnen plofte; 1-0. Maar Linschoten liet zich niet uit het veld slaan, ging steeds beter voetballen en dat werd in de 35e minuut uitbetaald met een doelpunt voor Joey van Kouwen. Vahid Demirbas nam het voorbereidende werk voor zijn rekening en Van Kouwen zag zijn schot tegen de touwen eindigen;1-1. In het restant van de eerste helft kreeg Zevenhoven nog één mogelijkheid, maar hun speler kwam een teenlengte tekort om Eric Nell aan het werk te zetten.

In de tweede helft kregen de supporters een gelijkopgaande wedstrijd te zien waarbij het spel snel op en neer golfde. Het was Zevenhoven dat op voorsprong kwam. Een schot kwam via de paal terug in een mêlee van spelers. Omcirkeld door een aantal verdedigers, lukte het de Zevenhovense spits toch om het laatste tikje te geven; 2-1. Twaalf minuten hadden de gastheren het geloof dat de wedstrijd wel op slot zat. Sam da Cruz had echter andere plannen, zocht de onzekere rechtsback op en die zag zich genoodzaakt aan de handrem te trekken. Helaas voor hem bevond hij zich in het strafschopgebied en was een strafschop de enige terechte beslissing. Aan Tom Mooij was dit buitenkansje goed besteed; 2-2. Twee keer terugkomen van een achterstand had het nodige van de conditie vereist en meerdere sterkhouders zochten de dug-out op met kleine pijntjes. Zevenhoven maakte in de slotfase het verschil. In tien minuten tijd maakten zij drie goals, allemaal uit standaardsituaties. De wonderschone vrije trap van een meter of twintig mag daarbij zeker niet onderbelicht blijven; 5-2.

WDS - Gouderak 4-1

De wedstrijd begon enerverend en dat zorgde voor kansen aan beide kanten. Uiteindelijk was het Gouderak dat na een kwartier spelen de eerste goal van de wedstrijd wist te maken met een inzet van buiten de zestien; 0-1 (Ralph Baas). Het bleef wat rommelig; WDS kreeg wel wat meer grip op de wedstrijd. In de 26e minuut werd het gelijk door Ivo Lemkes Hij wipte de bal zelf op en uit de draai volleerde die hem buiten het bereik van de doelman; 1-1. Na de gelijkmaker kreeg WDS meer de overhand en dat leverde na 38 minuten spelen de voorsprong op. Ivo Lemkes speelde zichzelf vrij op het middenveld en wist met een heerlijke bal Mathijs de Hoog weg te steken. Die wist op zijn beurt de verdediging van Gouderak te verschalken en uiteindelijk de bal tegen het dak van het doel binnen te werken; 2-1. Met deze stand werd ook gerust, maar voordat dit gebeurde kwam Gouderak nog met 10 man te staan. Eerst leidde hun instelling tot wat gele kaarten en de tweede prent voor de centrumspits Gerben Slaman betekende uitsluiting.

Na rust bleven Mika Tuithof en Thomas Hagoort achter in de kleedkamer en verschenen Sven de Koning en Mike van der Steen op het strijdtoneel. Tegen de tien van Gouderak was het hierna al snel raak. Mathijs de Hoog wist met een lage voorzet Elwin van der Stigchel te bereiken en die zorgde voor de 3-1 voorsprong. Hierna liet WDS de teugels wat vieren en drukte het net niet genoeg door om de voorsprong te vergroten. Slordig omgaan met buitenspelsituaties vormde een obsessie. Na een uur spelen werd er zowaar weer gewisseld. Ditmaal werden Bjorn Stalvord, Mitchell de Koning en Mathijs de Hoog naar de kant gehaald. Voor hen in de plaats kwamen de teruggekeerde Jos Lodder, Steven Verlaan en Jaco de Hoog. Na deze wissels was het even zoeken naar de juiste organisatie voor WDS, wat zorgde voor een aantal grote kansen voor Gouderak om terug in de wedstrijd te komen. Dankzij kordaat optreden van doelman Dylan Griffioen en een reddende actie van Joost Mourits bleef de marge twee in het voordeel van WDS. In de 79e minuut werd deze marge vergroot door Jaco de Hoog. Na een goede aanval van WDS kwam de bal via Eric Cromwijk bij Jaco de Hoog terecht. Die zag v zijn kans schoon en zijn uithaal in korte hoek was de keeper van Gouderak te machtig, 4-1. Hierna kreeg WDS nog een paar goede kansen, maar deze werden allemaal niet verzilverd.

Meer berichten