Vrijheidsconcert Haastrecht
Door: Hester van der Vlist AlgemeenVrij om te leven zoals ik leef en om te zijn wie ik ben!
Zaterdag 23 april organiseerde De Haastrechtse Kring, in samenwerking met Samenwerkingsschool De Pelikaan, De Morgenster en de Hervormde Kerk het Vrijheidsconcert. Kinderen van beide scholen droegen gedichten voor. Vrijheid, gezelligheid, lief zijn voor elkaar, vrij om te leven zoals ik leef en om te zijn wie ik ben, werden benadrukt.
Klezmerorkest
Er was een optreden van het klezmerorkest Shu’al o.l.v. Pieter te Broecke. Klezmer is van origine instrumentale muziek van de Jiddisch sprekende Asjkenazische Joden in met name Oost-Europa. Het orkest slaagt erin om het verloop van de oorlog in Nederland uit te drukken met hun muziek. Nagila Hava brengt de bezoekers in beroering met een gedicht van Ben Ali Libi.
- Ben Ali Libi
- Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
- staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
- dus keek ik er met verwondering naar:
- Ben Ali Libi. Goochelaar.
- Met een lach en een smoes en een goocheldoos
- en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
- scharrelde hij de kost bij elkaar:
- Ben Ali Libi, de goochelaar.
- Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost
- dat Nederland nodig moest worden verlost
- van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
- Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.
- Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
- kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
- Er stond al een overvalwagen klaar
- voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
- In ‘t concentratiekamp heeft hij misschien
- zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
- met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
- Ben Ali Libi, de goochelaar.
- En altijd als ik een schreeuwer zie
- met een alternatief voor de democratie,
- denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
- voor Ben Ali Libi, de goochelaar.
- Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel,
- hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.
Oorlog in Nederland 1940-145
De heer Bijl, zelf vier jaar oud toen deze oorlog begon, weet nog als de dag van gisteren hoe het voelde toen op 10 mei een ander volk met grof geweld zijn land binnen kwam vallen. Hij speelde in de woonkamer, en werd als het ware overvallen door zware vliegtuiggeluiden en oorverdovend lawaai van bommen, chaos en gegil. De foto’s op de diapresentatie onderstrepen dit surrealistische beeld: parachutisten boven Rotterdam, parades met Duitsers door de stad, Jodensterren op outfits van iedereen boven de 6 jaar en deportaties in veewagens. Nederland gaf zich over en Duitsland bezette het land. Radio’s werden verboden, de doodstraf stond erop, als je wel een radio in bezit had. Via de radio Oranje sprak Koningin Wilhelmina, vanuit Londen, haar volk moed in en gaf de realistische stand van zaken door. Dit werd door de Duitsers verboden. De heer Bijl zijn vader had een radio, verstopt in het kolenhok. Risicovol, maar het onderstreept de noodzaak en het belang van eerlijke communicatie. Alles wat met de kleur oranje te maken had, werd verboden.
De dagelijkse bezigheden gingen gewoon door. In 1944-1945 kwam de hongerwinter, geen gas, elektriciteit en voedsel. Een kaars voor warmte en licht en het eten van tulpenbollen en suikerbieten werden realiteit.
De heer Bijl heeft van de oorlog de drie V’s geleerd: Veerkracht, Respect voor Voedsel en Vrede zijn universeel.
Tijdens de dienst wordt een enkele keer verwezen naar de Oorlog in Oekraïne. De predikant spreekt: deze oorlog maakt indruk, maar eigenlijk is er in de wereld nooit geen oorlog. Hij sluit af met de woorden ter overweging: “Hoeveel ruimte hebben wij in ons leven voor de Goochelaar? Zijn wij alleen druk met onze eigen vrijheid of denken we ook aan de vrijheid van een ander?”
De Haastrechte kring organiseert meerdere activiteiten die gratis te bezoeken zijn.
Kijk voor informatie op de website: haastrechtsekring.nl
Hester van der Vlist
