Pascal en Arjan Nederend ontvangen schaal 2021

Autocross

Er was nog van alles mogelijk met ‘De 3 uren van Didam’. Zo luidde de kop van de aankondiging voor de slotwedstrijd van de Dutch Endurance Competition; een competitie van autocross en duurzaamheid. Op zaterdagmiddag 23 oktober had alles zijn beslag moeten krijgen. IJs en weder dienende, zoals dat heet. Corona gooide echter roet in het eten en zo kwam er geen officieel eind aan de competitie van het jaar 2021 die eerder wedstrijden in Terwolde, Wijhe en Toldijk te zien had gegeven.

In het algemeen klassement van de competitie met 65 deelnemende auto’s ging de wagen met nummer 38 vooralsnog aan de leiding met 338 ronden. Op korte afstand volgde een aantal belagers met respectievelijk 2, 3, 8, 9 en meer ronden achterstand in het klassement. Er kon dus nog van alles gebeuren tijdens de afrondende rit in Didam, zoveel was wel zeker. En ook het Papekopse duo Arjan en Pascal Nederend zou dat volmondig beamen. Het visioen om met de winnende auto op het podium gehuldigd te worden was een optie, maar vast en zeker geen zekerheid.

Geen podium maar in de tuin

Uiteindelijk zijn ze toch met hun auto prominent achter het ouderlijk huis in de bloemen gezet en is hen de kampioensschaal overhandigd. Twee vertegenwoordigers van de DEC waren daarvoor naar het voor hen verre Papekop getogen om de officiële handeling te verrichten. Hun reis leidde eerst nog naar Swifterbant waar de nummers drie en vijf in de eindrangschikking werden gehuldigd. Dat waren de equipe Tom Steenoven/Fijko Verheul -derde plaats- en de equipe Mirthe Van Steenoven/Tom Lagendijk -plek vijf-.

Toen ging de reis naar Papekop waar de winnende equipe Pascal Nederend/Arjan Nederend werd bezocht met de Kampioensschaal voor de winst in 2021. De overige winnaars uit de top tien zullen zo spoedig mogelijk, bij één van de komende Endurance-crossen, de beker en de enveloppe ontvangen.

Niettemin blijdschap

Het was een enigszins onbevredigende afsluiting van het vorige seizoen, maar de blijdschap was er in de kring van familieleden en sponsoren niet minder om. In drie wedstrijden twee ronden meer afleggen bleek niet toe te schrijven te zijn geweest aan de auto met de hoogste snelheid, maar aan de wagen met de hoogste betrouwbaarheid. Zo althans schatten de heren van de Dutch Endurance Competition dat in.

Zowel Pascal als Arjan waren als ‘rijder’ van nummer 38 ingezet en bleken elkaar prima aan te vullen waar het gaat om het verzorgen en prepareren van hun voertuig. Waar Pascal zich heeft ontwikkeld tot de specialist van het motorische gedeelte van de Suzuki Swift is het overige deel in handen van oudere broer Arjan. Zij zijn, zoals dat heet, complementair. Het behalen van de titel heeft er overigens toe bijgedragen dat er mede door tijdgebrek een andere visie is ontwikkeld.

Sfeervol wereldje

Het deelnemen aan een volledige competitie is wat op de achtergrond geraakt. In de nabije toekomst zal meer gekozen worden voor het rijden van losse wedstrijden. De bijzondere sfeer die heerst bij het beoefenen van deze sport willen ze vooralsnog niet missen. Wel maken zij zich enigszins zorgen over het voorbestaan van hun sport. Stikstofmaatregelen en met steeds meer maatregelen omklede vergunningen leiden steeds meer tot afgelastingen van voorgenomen evenementen. Voorlopig staat de groen-witte Suzuki met nummer 38 nog stand-by.

Gerard van Hooff